παροπλίζω
παροπλίζω, to disarm
Could not find παροπλίσας in Logeion dictionaries.
παροπλίσας Verb: aorist active participle masculine nominative singular, Verb: aorist active participle masculine vocative singular of παροπλίζω
παροπλ-ίζω, pf. -ώπλικα D.S. 4.10:—
- disarm, Plb. 2.7.10, etc.:— Med., 2 sg. Ep. aor. -οπλίσσαιο Numen. ap. Ath. 7.306c:—Pass., Plu. Cat.Mi. 68.
παρ·οπλίζω (pf. παρώπλικα) désarmer, Pol. 2, 7, 10, etc. ; DS. 4, 10 ; 14, 67 ; Plut. Cato mi. 68 ||
Moy. m. sign. Numén. (Ath. 306c).
παροπλίζω, entwaffnen ; Pol. 2.7.10 ; παρωπλικέναι τὴν πόλιν, DS. 4.10 ; auch pass., 14.67 ; Plut. Cat. min. 68. – Das med. in akt. Bdtg, Numen. bei Ath. VII.306c.
παροπλίζω
fut. ίσω
- to disarm, Polyb.:—Pass., Plut.