παρορίζω
παρορίζω, to outstep one’s boundaries, encroach on a neighbour’s property
παρορίζω,
- limit, define, Longin. 2.2, 10.6.
- II outstep oneʼs boundaries, encroach on a neighbourʼs property, AP 11.209 (Ammian.), AB 293:—Pass., have the boundaries extended, Inscr.Prien. 37.142, al. (ii B. C.); have oneʼs land encroached upon, BGU 615 iii 4 (ii/iii A. D.).
- III Pass., to be displaced, Plu. Isid. 2.353e.
παρ·ορίζω :
1 imiter, circonscrire, Lgn 2, 2 ; 10, 6 ||
2 dépasser les limites, empiéter sur le terrain d’autrui, Anth. 11, 209 ||
3 repousser hors des limites, Plut. M. 353e.
παρορίζω, 1) begrenzen, bestimmen, Longin. sublim. 2.2 u. öfter.
2) die Grenze überschreiten, ὑπερβαίνειν τοὺς οἰκείους ὅρους ἀποτεμνόμενον ἐκ τῶν ἀλλοτρίων, B.A. 293 ; vgl. Ammian. 14 (XI.209).
3) über die Grenze werfen, ausschließen, τὴν θάλατταν ἐκ πυρὸς ἡγοῦνται καὶ παρωρισμένην, Plut. Is. et. Os. 7.
2) die Grenze überschreiten, ὑπερβαίνειν τοὺς οἰκείους ὅρους ἀποτεμνόμενον ἐκ τῶν ἀλλοτρίων, B.A. 293 ; vgl. Ammian. 14 (XI.209).
3) über die Grenze werfen, ausschließen, τὴν θάλατταν ἐκ πυρὸς ἡγοῦνται καὶ παρωρισμένην, Plut. Is. et. Os. 7.
παρορίζω
fut. σω
- to outstep oneʼs boundaries, encroach on a neighbourʼs property, Anth.