παροπτέος
παροπτέος, to be overlooked
παροπτ-έος, α, ον, (παροράω, παρόψομαι)
- to be overlooked, Luc. Tim. 9, Them. Or. 26.326c.
- II παροπτέον, one must overlook, τὸ γὰρ σύνηθες οὐδαμοῦ π. Men. 53, cf. D. 26.16.
παροπτέος, α, ον, vb. de παροράω, Luc. Tim. 9 ; au neutre, Dém. 805, 9, etc.
παροπτέος, zu übersehen, nicht zu achten, neben ἀμελητέος Luc. Tim. 9, u. a.Sp. S. παροράω.
παροπτέος, η, ον,
παρόψομαι
- Ito be overlooked, Luc.
- IIπαροπτέον, one must overlook, Dem.