πελαγόστροφος
πελαγόστροφος, roving through the sea
πελᾰγό-στροφος, ον,
- that haunts the deep sea, ἰχθῦς Opp. H. 3.174 (v.l. πελᾰγό-τροφος, ον, sea-nourished).
πελαγό·στροφος, ος, ον [ᾰ] qui vit (propr. qui évolue) sur mer, Opp. H. 3, 174.
Étym. πέλαγος, στρέφω.
πελαγόστροφος, sich auf dem Meere umhertreibend, v.l. für πελαγότροφος.