ποτάομαι
ποτάομαι, to fly about
Could not find πεποτημένος in Logeion dictionaries.
πεποτημένος perfect middle participle masculine nominative singular of ποτάομαι
ποτάομαι, poet. Frequentat. of πέτομαι, Ep. also ποτέομαι (imper. ποτεῦ Call. Fr. 1.50P.) (v. infr.), also Alc. 43; Aeol. 2 sg. πότῃ Sapph. 41 (dub.); Dor. 3 sg. ποτῆται Alcm. 26.3; Aeol. part. ποτήμενος Theoc. 29.30: fut. ποτήσομαι Mosch. 2.145 (s.v.l.): aor. ἐποτήθην, Dor. -άθην [ᾱ] S. Fr. 476 (ἀμ-, lyr.): pf. πεπότημαι, Dor. -ᾱμαι in lyr. passages of Trag., A. Pers. 668, Eu. 378, E. Hipp. 564:—
- fly hither and thither, ὀρνίθων ἔθνεα . . ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται Il. 2.462; νυκτερίδες . . τρίζουσαι ποτέονται Od. 24.7; κεραυνοὶ . . ποτέοντο Hes. Th. 691; ποτώμεναι ἄλλοτε ἄλλῃ h.Merc. 558; in Trag. also simply = πέτομαι, fly, A. Ag. 576, etc.; τὰ ποτήμενα συλλαβῆν Theoc. l.c.; of sounds, [βοὰ] π. A. Th. 84 (lyr.); ἐκ στομάτων π. εὐχά Id. Supp. 657 (lyr.): pf. (with pres. sense), to be upon the wing, ψυχὴ δʼ . . ἀποπταμένη πεπότηται Od. 11.222; [μέλισσαι] αἱ μέν τʼ ἔνθα . . πεποτήαται, αἱ δέ τε ἔνθα Il. 2.90; Ἔρις πεπότητο Hes. Sc. 148.
- 2 metaph., δεῖμα προστατήριον καρδίας . . ποτᾶται hovers, A. Ag. 977 (lyr.), cf. Ch. 390 (lyr.); τοῖον ἐπὶ κνέφας ἀνδρὶ . . π. Id. Eu. 378 (lyr.), cf. Pers. 668 (lyr.); to be fluttered, ἐπὶ τραγῳδίᾳ ἀνεπτερῶσθαι καὶ πεποτῆσθαι τὰς φρένας Ar. Av. 1445, cf. Nu. 319.
ποτάομαι-ῶμαι (impf. ἐποταόμην-ώμην, f. ποτήσομαι, ao. ἐποτήθην, pf. πεπότημαι au sens du prés.)
1 voler, voltiger, en parl. d’oiseaux ou d’insectes, Il. 2, 462 ; Od. 24, 7, etc. ; au pf. au sens du prés. en parl. d’abeilles, Il. 2, 90 ||
2 voler, en gén. Eschl. Ag. 977 ; Eur. I.T. 394, etc. ; fig. en parl. d’une prière qui s’envole des lèvres, Eschl. Suppl. 657 ; d’un cri, Eschl. Sept. 84 ; avec idée de violence, de la foudre, Hés. Th. 691 ; d’où s’envoler, disparaître, Thcr. Idyl. 29, 30, etc. ||
➳ Prés. 2 sg. éol. πότῃ (p. πότηαι) Sapph. fr. 41 Bgk ; 3 sg. ποτῆται, Alcm. 26. Fut. 2 sg. poét. ποτήσεαι, Mosch. 2, 145. Ao. opt. dor. ποταθείην [ᾱ] Soph. fr. 423 Dind. ; Ar. Av. 1338. Pf. dor. πεπόταμαι [ᾱ] Eschl. Pers. 669, Eum. 378 ; Eur. Hipp. 564 ; 3 pl. épq. πεποτήαται, Il. 2, 90. Conjug. ion. ποτέομαι, Od. 24, 7 ; impf. 3 pl. ποτέοντο, Hés. Th. 691.
Étym. πέτομαι.
ποτάομαι, ep. u. att. poet. statt πέτομαι (vgl. ποτέομαι u. πωτάομαι), fliegen ; ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται, Il. 21.462 ; perf. πεποτήαται, 2.90 ; ψυχὴ δʼ ἠΰτʼ ὄνειρος ἀποπταμένη πεπότηται, Od. 11.222 ; in der ersten Stelle ist die Perfektbedeutung nicht festzuhalten, sie sind in Fliegen, sie fliegen ; Tragg. in manchen Uebertragungen : ἐκ στομάτων ποτάσθω εὐχά, Aesch. Suppl. 644 ; βοὰ ποτᾶται, Spt. 84 ; Στυγία γάρ τις ἐπʼ ἀχλὺς πεπόταται, Pers. 656, vgl. Eum. 356 ; ποταθείην, Soph. frg. 423 ; μέλισσα οἵα τις πεπόταται, Eur. Hipp. 504, u. oft im praes.; Ar. auch für schnell laufen, Lys. 1013 ; πεποτῆσθαι τὰς φρένας, Av. 1445.
ποτάομαι
ποτέομαι
[πέτομαι.]
3 sing. pf. πεπότηται Od. 11.222.
3 pl. πεποτήαται Il. 2.90.
(ἀμφιποτάομαι, ἐκποτέομαι)
To fly about, fly hither and thither : αἱ μέν τʼ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἱ δέ τε ἔνθα (are on the wing) Il. 2.90, ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται 462 : ψυχὴ ἀποπταμένη πεπότηται (hovers about) Od. 11.222, ὡς ὅτε νυκτερίδες ποτέονται Od. 24.7.
ποτάομαι
- 1fly πεποταμ[ Πα. 7. c. 2.
ποτάομαι and ποτέομαι (frequentative of πέτομαι), ποτῶνται, ποτέονται, perf. πεπότηται, 3 pl. πεποτήαται: flit. fly; said of the souls of the departed, Od. 11.222.
ποτάομαι
- Ito fly about, Hom.; κεραυνοὶ ποτέοντο Hes.: simply = πέτομαι, to fly, Aesch., Eur.; τὰ ποτήμενα συλλαβεῖν, of vain pursuits, Theocr.:—perf. (with pres. sense), to be upon the wing, Hom.
- IImetaph. to hover, Aesch.
- 2to be on the wing, be fluttered, Eur., Ar.