ποτανός
ποτανός, winged, flying, furnished with wings
ποτᾱνός, ά, όν,
- winged, flying, ἐν ποτανοῖς among fowls, Pi. N. 3.80; π. οἰωνοί E. Hel. 1478 (lyr.); πέδιλα Id. El. 460 (lyr.); π. εἴ σέ τις θεῶν κτίσαι Id. Supp. 620 (lyr.), cf. 1142 (lyr.): prov. of vain pursuits, διώκει παῖς ποτανὸν ὄρνιν A. Ag. 394 (lyr.): metaph., ποτανὸς ἐν Μοίσαισι, i.e. soaring in the arts of the Muses, Pi. P. 5.114; ποτανᾷ μαχανᾷ by soaring art, i.e. by poesy, Id. N. 7.22; ἐμᾷ ποτανὸς ἀμφὶ μαχανᾷ Id. P. 8.34; ποταναὶ (v.l. ποτʼ αἰναὶ) τευθίδες Epich. 61.—Dor. for ποτηνός, which occurs only in Poet. ap. Pl. Phdr. 252b.
ποτανός, v. ποτηνός.
ποτανός, dor. statt ποτηνός.
ποτᾱνός
- 1winged
- a pl. pro subs. ἔστι δʼ αἰετὸς ὠκὺς ἐν ποτανοῖς N. 3.80
- b met., soaring, inspired ἔν τε Μοίσαισι ποτανὸς ἀπὸ ματρὸς φίλας (Heyne: ποτηνὸς codd.: sc. Ἀρκεσίλας) P. 5.114 τὸ δʼ ἐν ποσί μοι τράχον ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν, ἐμᾷ ποτανὸν ἀμφὶ μαχανᾷ P. 8.34 ἐπεὶ ψεύδεσί οἱ (= Ὁμήρῳ) ποτανᾷ τε μαχανᾷ σεμνὸν ἔπεστί τι N. 7.22 πο]τανὸν ἅρμα Μοισα[ (vel πτανὸν) Πα. 7B. 13.
ποτανός
ποτᾱνός, ή, όν
Doric for ποτηνός
- winged, flying, furnished with wings, Pind., Eur.; ἐν ποτανοῖς among fowls, Pind.:—metaph., ποτανὸς ἐν Μοίσαισι, i. e. soaring in the arts of the Muses, Pind.; ποτανᾷ μαχανᾷ by soaring art, i. e. by poesy, Pind. from ποτάομαι