ποταπός
ποταπός, v. ποδαπός.
ποταπός, ή, όν [ᾰ] c. ποδαπός, NT. Matth. 8, 27 ; Sext. 479, 13 Bkk.
ποταπός, adv. ποταπῶς, s. ποδαπός.
Strong 4217
**
1. (= ποδαπός) from what country?
2. In late writers, = ποῖος, of what sort?: Mt 8:27, Mk 13:1, Lk 1:29 7:39, II Pe 3:11, I Jo 3:1.†