προκαθίζω
προκαθίζω, to sit down
Could not find προκατιζόμενον in Logeion dictionaries.
προκατιζόμενον present middle-passive participle masculine accusative singular, present middle-passive participle neuter nominative singular, present middle-passive participle neuter vocative singular, present middle-passive participle neuter accusative singular of προκαθίζω
προκαθ-ίζω, Ion. προ-κατίζω,
- perch, of birds, Il. 2.463.
- 2 sit in public, sit in state, ἐς θρόνον Hdt. 1.14, cf. 97; ἐν τῆ βασιλείῳ ἕδρᾳ Hdn. 1.9.3:—Med., προκατίζεσθαι ἐς τὸ προάστιον Hdt. 5.12.
- 3 settle before, εἰς τὸν Ἰσθμόν Plb. 20.6.8; ἐπὶ τῆς διαβάσεως Id. Fr. 43:—Med., Arist. Pr. 946b36, Plb. 10.49.1.
- 4 c. gen., sit before, to be chief of, τῆς Ἠπείρου Id. 20.3.3; have precedence of, τινος Luc. JTr. 9.
- II trans., π. ἐνέδρας lay ambushes beforehand, Aen.Tact. 15.9.
- 2 set as guards, τινὰς ὡς ἐπὶ Τυρρηνίας Plb. 2.24.6.
προ·καθίζω :
I intr.
1 s’asseoir en avant, à la première place, Il. 2, 463 ; p. suite, être le chef de, gén. Pol. 20, 3, 3 ; avoir la présidence de, gén. Luc. J. tr. 9 ||
2 s’asseoir ou siéger en public, Hdt. 1, 97 ; ἐπί τινος, DC. 57, 7, s’asseoir sur qqe ch. ; ἐν ἕδρᾳ, Hdn 1, 9, sur un siège ; ἐς τὸν θρόνον, Hdt. 1, 14, etc. venir s’asseoir sur le trône ||
II tr. faire asseoir en avant, d’où placer à la tête de, avec ἐπί et le gén. Pol. 2, 24, 6 ||
Moy.
1 venir s’établir en avant, avec ἐς et l’acc. Hdt. 5, 12 ||
2 se placer devant, d’où protéger, défendre, gén. Pol. 2, 24, 6 ; Arstt. Probl. 26, 56 ||
➳ Ion. προκατίζω, Hdt. ll. cc.
1. act.
a. intrans. zich neerzetten (in het openbaar):
b. met gen. een voorrangspositie innemen boven:
2. med. zitting houden:
προκαθίζω, (καθίζω), ion. προκατίζω, vorn od. davor niedersitzen, sich niederlassen, Il. 2.463 ; draußen öffentliche Sitzung halten, Her. 1.97 ; ἐς τὸν θρόνον, 1.14, u. so auch im med., προκατίζεσθαι εἰς τὸ προάστειον, 5.12, übh. = προκάθημαι, z.B. τῆς Ἠπείρου, Pol. 20.3.3 ; u. med., 10.49.1, Luc. Pisc. 42, – transit. vorsetzen, τούτους ὡς ἐπὶ Τυρρηνίας προεκάθισαν, Pol. 2.24.6.
προκαθίζω
[προ- 1+ καθ-, κατα- 1.]
Of birds, to keep settling (ever) forwards Il. 2.463.
προκαθίζω : alight after flying forward, settle down, part., Il. 2.463†.
προκαθίζω
Ionic -κατίζω
- Ito sit down or alight before, Il.
- 2to sit in public, sit in state, ἐς θρόνον Hdt.: —so in Mid., Hdt.
- 3to settle before, Hdt.
- IItrans. to set over, Polyb.