πρόκακος
πρόκακος, exceeding bad
πρόκᾰκος, ον,
- exceeding bad, κακὰ πρόκακα evils beyond evils, A. Pers. 986 (lyr.), cf. 990 (lyr.).
πρό·κακος, ος, ον [ᾰ] très mauvais : κακὰ πρόκακα, Eschl. Pers. 986, 991, maux terribles.
Étym. π. κακός.
πρόκακος, sehr schlimm, sehr übel, κακὰ πρόκακα, Aesch. Pers. 948, 951. Vgl. über das Wort, das Einige, wie Erf. Soph. Ant. 1127 ganz verwerfen, Jacobs AP p. 257.
πρόκακος
πρόκᾰκος, ον,
- exceeding bad, κακὰ πρόκακα evils beyond evils, Aesch.