About Report a problem

Menu

προσελαύνω

προσελαύνω, to drive

Could not find προσελάσας in Logeion dictionaries.

προσελάσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προσελαύνω

See προσελάσας in Morpho

προσελ-αύνω, Att. fut. -ελῶ X. Cyr. 6.2.18: aor. 1 -ήλᾰσα Th. 4.72: Coan non-thematic 3 pl. pres. ind. ποτέλαντι dub. in SIG 1025.6 (iv/iii B.C.):—
  • drive or chase to a place, τινὰς πρὸς τὴν Νίσαιαν Th. l.c.; βοῦν SIG l.c.; π. τὸν ἵππον Plu. Amat. 2.755b; π. τινὰ φιλοσοφία D.L. 7.5:—Pass., to be driven or fixed to, πρὸς τοὔδαφος Plu. Crass. 25.
    • II mostly intr.,
      • 1 (sc. ἵππον) ride towards, ride up, πρὸς τὸ στρατόπεδον Hdt. 7.208, cf. 9.20, X. Cyr. 4.2.17; ἀλλήλοις ib. 1.4.23; also π. ἵππῳ Hdt. 9.44, X. HG 4.5.7, cf. Cyr. 1.4.17; π. ἐπὶ καμήλων ib. 6.2.18; οἱ προσελαύνοντες, opp. οἱ προσθέοντες (the infantry), Id. An. 6.3.7.
      • 2 (sc. στρατόν) march up, οὔπω ἧκεν ἀλλʼ ἔτι προσήλαυνε ib. 1.5.12, etc.
      • 3 of time, approach, ἐπὶ τὸν ἀεὶ ἑξῆς καὶ -οντα χρόνον PMasp. 158.27 (vi A.D.), cf. PFlor. 294.102 (vi A.D.), etc.

Saved

Recent