σμερδνός

σμερδ-νός, ή, όν,

• = foreg. [σμερδαλέος], Γοργείη κεφαλή Il. 5.742; σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόνον A. Pr. 357; μυγαλέη Nic. Th. 815:—as Adv., σμερδνὸν βοόων Il. 15.687; δέρκεται h.Hom. 31.9.

σμερδνός, = σμερδαλέος, bei Hom. ganz eben so gebraucht, aber viel seltener, von der Aegis, Il. 5.742, u. adverbial, σμερδνὸν βοόων, 15.687 ; σμερδναῖσι γαμφηλῇσι συρίζων φόνον, Aesch. Prom. 355 ; sp.D., σκόλοπες, Opp. Hal. 5.330.

σμερδνός

-ή, -όν

[cf. σμερδαλέος.]

• • 1

    = σμερδαλέος 1 : Γοργείη κεφαλή Il. 5.742.

  • 2

    In neut. sing. σμερδνόν as adv. = σμερδαλέος. 2.b : βοόων Il. 15.687, 732.

σμερδνός = σμερδαλέος, Il. 5.472.— Adv., σμερδνόν, βοᾶν, Il. 15.687, 732.

σμερδνός, ή, όν = σμερδάλεος

• Il., Aesch.:—as adv., σμερδνόν Il.