συγγενικός
συγγενικός, congenital, hereditary
Could not find συγγενικὰ in Logeion dictionaries.
συγγενικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of συγγενικός
συγγεν-ικός, ή, όν,
- congenital or hereditary, of a predisposition to disease, Hp. Epid. 3.1.Ϛʹ, cf. Plu. Per. 22; σ. τρίχες Arist. Pr. 878b27 (cf. συγγενής I); τὸ σ. τέλος our congenital end, Nausiph. 2, Polystr. Herc. 346 p. 86 V. (fr. 3 col. 10a), cf. Epicur. Ep. 3 p.63 U. Adv. -κῶς Id. Ep. 1 p.24 U.
- II of or for kinsmen, σ. φιλία between kinsfolk, opp. ἑταιρική, Arist. EN 1161b12; σ. ἱερωσύναι D.H. 2.21; σ. ἀρχιερατικοὶ στέφανοι OGI 470.20 (Odemish, i A.D.); τὰ ἀρχῆθεν ὑπάρχοντα ταῖς πόλεσιν πρὸς ἀλλήλας σ. δίκαια IG 12(9).4.7 (Carystus, ca. i B.C.); κατὰ τὸ σ. Sammelb. 4638.6 (ii B.C.); συγγενικῆς θεᾶς Ἴσιδος Bull.Soc.Alex. 5.273 (ii A.D.). Adv. -κῶς like kinsfolk, D. 25.89, Polyaen. 5.2.8.
- 2 metaph., kindred, of a common kind, ἔχειν τὴν μορφὴν σ. Arist. HA 623b6; τὰ κοινὰ καὶ σ. things common and of our own nature, Alex. 30.7; εἴδη πρὸς ἄλληλα σ. Arist. HA 531b22.
- 3 of, belonging to the συγγενεῖς (III), Phan.Hist. 11, Arch.Pap. 1.220 (Ptolemaic).
συγγενικός, ή, όν :
I de parenté, c. à d. :
1 de parents, qui concerne des parents, p. opp. à ἑταιρικός, Arstt. Nic. 8, 14, 1 ||
2 qui appartient à une race, à une famille, DH. 2, 21 ||
3 fig. qui a de l’affinité, Arstt. H.A. 9, 40, 1 ; avec πρός et l’acc. Arstt. H.A. 4, 7, 1 ||
II qui vient de naissance, naturel, Hpc. Epid. 3, 1074 ; Arstt. Probl. 4, 18, 1 ; Plut. Per. 22 ; DL. 10, 129.
Étym. συγγενής.
1. aangeboren, congenitaal:
2. van verwanten, van familieleden:
συγγενικός, ή, όν, den Verwandten gehörigste, betreffend, φιλοστοργία, Pol 32.11, 1.
• Adv., συγγενικῶς καὶ φιλανθρώπως οἰκεῖτε τὴν πόλιν, Dem. 25.89. Vgl. συγγένεια.
• Adv., συγγενικῶς καὶ φιλανθρώπως οἰκεῖτε τὴν πόλιν, Dem. 25.89. Vgl. συγγένεια.
συγγενικός
from συγγενής
συγγενικός, ή, όν
- Icongenital, hereditary, Plut.
- IIof or for kinsmen, σ. φιλία between kinsfolk, Arist.: —adv. -κῶς, like kinsfolk, Dem.