συγγνωμονικός
συγγνωμονικός, inclined to pardon, indulgent
Could not find συγγνωμονικά in Logeion dictionaries.
συγγνωμονικά neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of συγγνωμονικός
συγγνωμον-ικός, ή, όν,
- inclined to make allowance, indulgent, Arist. Rh. 1384b3, EN 1143a21. Adv. -κῶς Hierocl. in CA 12 p.447 M.
- II of things, pardonable, Arist. EN 1136a5; οὐ θαυμαστόν, ἀλλὰ σ. ib. 1150b8.
- 2 pertaining to συγγνώμη 2, Hermog. Stat. 5. Adv. -κῶς ib. 3.
συγγνωμονικός, ή, όν :
1 act. indulgent, Arstt. Rhet. 2, 6, 19 ||
2 pass. pardonnable, Arstt. Nic. 5, 8, 12, etc.
Étym. συγγνώμων.
1. van pers. geneigd begrip te tonen, vergevingsgezind.
2. van zaken waarvoor begrip wordt getoond, vergeeflijk.
συγγνωμονικός, ή, όν, zum Verzeihen geneigt, bereit, Arist. rhet. 2.6 ; – pass., dem man verzeihen kann, verzeihlich, Arist. eth.eudem. 4.6.
συγγνωμονικός, ή, όν
from συγγνώμων
- Iinclined to pardon, indulgent, Arist.
- IIof things, pardonable, Arist.