συγγνωμονικός
συγγνωμονικός, inclined to pardon, indulgent
Could not find συγγνωμονικόν in Logeion dictionaries.
συγγνωμονικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of συγγνωμονικός
συγγνωμον-ικός, ή, όν,
- inclined to make allowance, indulgent, Arist. Rh. 1384b3, EN 1143a21. Adv. -κῶς Hierocl. in CA 12 p.447 M.
- II of things, pardonable, Arist. EN 1136a5; οὐ θαυμαστόν, ἀλλὰ σ. ib. 1150b8.
- 2 pertaining to συγγνώμη 2, Hermog. Stat. 5. Adv. -κῶς ib. 3.
συγγνωμονικός, ή, όν :
1 act. indulgent, Arstt. Rhet. 2, 6, 19 ||
2 pass. pardonnable, Arstt. Nic. 5, 8, 12, etc.
Étym. συγγνώμων.
1. van pers. geneigd begrip te tonen, vergevingsgezind.
2. van zaken waarvoor begrip wordt getoond, vergeeflijk.
συγγνωμονικός, ή, όν, zum Verzeihen geneigt, bereit, Arist. rhet. 2.6 ; – pass., dem man verzeihen kann, verzeihlich, Arist. eth.eudem. 4.6.
συγγνωμονικός, ή, όν
from συγγνώμων
- Iinclined to pardon, indulgent, Arist.
- IIof things, pardonable, Arist.