συγκοιμάομαι
συγκοιμάομαι, to sleep with, lie with
συγκοιμ-άομαι, Pass.,
- sleep with, lie with, of the man, τινι Hdt. 3.69, Lys. Fr. 4; of the woman, A. Ag. 1258, S. El. 274, E. Ph. 54; of an infant, συγκοιμάσθω τὸ βρέφος αὐτῇ Sor. 1.106: abs., to be bedfellows, of children, Arr. Epict. 2.22.13.
- II metaph., σ. τοῖς πράγμασι, of an historian, Plb. 12.26D.3; τῷ Ὀρέστῃ συγκεκοίμημαι D.C. 60.28.
συγ·κοιμάομαι-ῶμαι (f. -ήσομαι, pf. συγκεκοίμημαι) coucher avec, dat. en parl. de l’homme, Hdt. 3, 69 ; Lys. (Ath. 535a) ; en parl. de la femme, Eschl. Ag. 1258 ; Soph. El. 274 ; Eur. Ph. 54, etc. ; fig. Pol. Exc. Vat. p. 401.
συγκοιμάομαι, dep. pass., zusammenliegen, -schlafen ; δίπους λέαινα συγκοιμωμένη λύκῳ, Aesch. Ag. 1231 ; vgl. Soph. El. 266 ; παιδί, Eur. Phoen. 54 ; γυναικί, Her. 3.69 ; Plut. Aristid. et Cat. 6, auch Luc. 6.
συγκοιμάομαι
Pass., with fut. -ήσομαι
perf. -κεκοίμημαι
- to sleep with, lie with another, c. dat., Hdt., Trag.