συμβιβάζω
συμβιβάζω, to bring together
Could not find συμβιβάσαντες in Logeion dictionaries.
συμβιβάσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of συμβιβάζω
συμβῐβ-άζω, Causal of συμβαίνω,
- bring together: Pass., to be put together, to be knit together, framed, ἔκ τινος Ep.Eph. 4.16, Ep.Col. 2.19.
- 2 metaph., bring to terms, reconcile, Hdt. 1.74; σ. τινά τινι reconcile one to another, Th. 2.29; σ. [τινὰς] εἰς τὸ μέσον, as mediator, Pl. Prt. 337e: abs., bring about an agreement, IG 1(2).57.24.
- II put together, compare, examine, τὰ λεγόμενα Pl. Hp.Mi. 369d; [τὰς μεταφοράς] Phld. Rh. 1.174 S.; σ. περί τινων ὃ ἕκαστον εἴη Pl. R. 504a (though Timaeus here expld. it intr. agree).
- III elicit a logical consequence, infer (cf. συμβαίνω III.3 b), Arist. Top. 155a25, SE 181a22; ἔκ τινων Id. Top. 161b37; σ. ὅτι . . ib. 154a36; σ. ὡς . . Id. Rh.Al. 1426a37, 1441a6; σ. πότερον . . Id. Top. 158b27; πῶς . . Phld. Rh. 1.172 S. (Pass.); ὅτι . . Act.Ap. 9.22: c. acc. et inf., Ocell. 3.3:—Pass., συμβιβασθέντος when the conclusion has been drawn, v.l. in Arist. SE 179a30.
- 2 teach, instruct, συμβιβάσω ὑμᾶς ἃ ποιήσετε LXX Ex. 4.15; συμβιβάσεις τοὺς υἱούς σου ib. De. 4.9, cf. Is. 40.14, 1 Ep.Cor. 2.16.
συμ·βιβάζω [ῐ]
I rapprocher, réunir, NT. Eph. 4, 16 ; Col. 2, 19 ; fig. comparer, rapprocher, Plat. Hipp. mi. 359d, etc. ||
II fig.
1 amener à un arrangement, à un traité, réconcilier, Hdt. 1, 74 ; Plat. Prot. 337e ; τινά τινι, Thc. 2, 29, une personne avec une autre ; au pass. Arstt. Soph. el. 24, 1 ||
2 faire convenir qqn de qqe ch., d’où convaincre, instruire, acc. Spt. Esaï. 40, 14 ; NT. 1 Cor. 2, 16 ||
3 démontrer par raisonnement, prouver logiquement, acc. Arstt. Top. 7, 5, 10, etc. ; avec ὅτι, Arstt. Top. 7, 5, 2 ; avec ὡς, Arstt. Rhet. Al. 4, 9, etc. ; avec une prop. inf. Ocell. 3.
1. bij elkaar brengen, verenigen; overdr.:
2. naast elkaar zetten:
3. afleiden, (eruit) opmaken, concluderen; met
4. onderwijzen:
συμβιβάζω, 1) zusammenführen, an einander fügen, verbinden, bes. Sp. Uebertr., aussöhnen, zu einem Vergleich bringen, durch ein Bündnis vereinigen, Her. 1.74 ; τινά τινι, Thuc. 2.29 ; Plat. Prot. 337e.
2) zusammenstellen und vergleichen, auch aus der Vergleichung schließen, folgern, Plat. Rep. VI.504a ; συμβεβίβασται, S.Emp. adv.phys. 2.319. Bei Sp. auch wie διδάσκειν, τινά, LXX.
3) intr., übereinkommen über Etwas, περί τινος.
2) zusammenstellen und vergleichen, auch aus der Vergleichung schließen, folgern, Plat. Rep. VI.504a ; συμβεβίβασται, S.Emp. adv.phys. 2.319. Bei Sp. auch wie διδάσκειν, τινά, LXX.
3) intr., übereinkommen über Etwas, περί τινος.
Strong 4822
1. to join or knit together, unite: Eph 4:16, Col 2:2 (but v. infr.), ib. 19.
2. to compare, consider, conclude (Plat.): Ac 16:10.
3. to deduce, prove, demonstrate (Arist.): Ac 9:22.
4. As in LXX ("translation Greek," = ἐμβιβάζω, metaph.), to teach, instruct: I Co 2:16, Ac 19:33, R, mg. (also in Vg., Col 2:2,
συμβιβάζω
Causal of συμβαίνω
- Ito bring together: Pass. to be joined or knit together, framed, NTest.
- 2metaph. to bring together, reconcile, Hdt.; σ. τινά τινι to reconcile one to another, Thuc.
- IIto put together, compare, examine, Plat.
- IIIto prove logically, Arist., NTest.
- 2to teach, instruct, NTest.