συμβίβασις
συμβίβασις, a bringing together, reconciliation
συμβῐβ-ᾰσις, εως, ἡ,
- a bringing together, reconciliation, Hsch., Suid.; an agreement, union, Ptol. Tetr. 182; φιλίαι καὶ σ. Artem. 1.67.
- II teaching, instruction, Hsch.
συμβίβασις, εως (ἡ) [ῐᾰ] conciliation, arrangement, transaction, Ptol. Tetr. 4, p. 182 ; Artém. 1, 67.
Étym. συμβιβάζω.
συμβίβασις, ἡ, Vereinigung, Aussöhnung, Vergleich ; – Lehre, Belehrung, Sp.