συμβεβηκότως
συμβεβηκότως, per accidens
συμβεβηκότως, Adv. pf. part. Act. of συμβαίνω,
- per accidens, Nicom. Ar. 1.1, Syrian. in Metaph. 169.24.
συμβεβηκότως, adv. fortuitement, Nicom. Arithm. 1.
Étym. συμβεβηκώς, part. pf. de συμβαίνω.
συμβεβηκότως, adv. part. perf. act. zu συμβαίνω, zufälligerweise, Sp.