συμβιβάζω
συμβιβάζω, to bring together
Could not find συμβιβαζόντων in Logeion dictionaries.
συμβιβαζόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of συμβιβάζω
συμβῐβ-άζω, Causal of συμβαίνω,
- bring together: Pass., to be put together, to be knit together, framed, ἔκ τινος Ep.Eph. 4.16, Ep.Col. 2.19.
- 2 metaph., bring to terms, reconcile, Hdt. 1.74; σ. τινά τινι reconcile one to another, Th. 2.29; σ. [τινὰς] εἰς τὸ μέσον, as mediator, Pl. Prt. 337e: abs., bring about an agreement, IG 1(2).57.24.
- II put together, compare, examine, τὰ λεγόμενα Pl. Hp.Mi. 369d; [τὰς μεταφοράς] Phld. Rh. 1.174 S.; σ. περί τινων ὃ ἕκαστον εἴη Pl. R. 504a (though Timaeus here expld. it intr. agree).
- III elicit a logical consequence, infer (cf. συμβαίνω III.3 b), Arist. Top. 155a25, SE 181a22; ἔκ τινων Id. Top. 161b37; σ. ὅτι . . ib. 154a36; σ. ὡς . . Id. Rh.Al. 1426a37, 1441a6; σ. πότερον . . Id. Top. 158b27; πῶς . . Phld. Rh. 1.172 S. (Pass.); ὅτι . . Act.Ap. 9.22: c. acc. et inf., Ocell. 3.3:—Pass., συμβιβασθέντος when the conclusion has been drawn, v.l. in Arist. SE 179a30.
- 2 teach, instruct, συμβιβάσω ὑμᾶς ἃ ποιήσετε LXX Ex. 4.15; συμβιβάσεις τοὺς υἱούς σου ib. De. 4.9, cf. Is. 40.14, 1 Ep.Cor. 2.16.
συμ·βιβάζω [ῐ]
I rapprocher, réunir, NT. Eph. 4, 16 ; Col. 2, 19 ; fig. comparer, rapprocher, Plat. Hipp. mi. 359d, etc. ||
II fig.
1 amener à un arrangement, à un traité, réconcilier, Hdt. 1, 74 ; Plat. Prot. 337e ; τινά τινι, Thc. 2, 29, une personne avec une autre ; au pass. Arstt. Soph. el. 24, 1 ||
2 faire convenir qqn de qqe ch., d’où convaincre, instruire, acc. Spt. Esaï. 40, 14 ; NT. 1 Cor. 2, 16 ||
3 démontrer par raisonnement, prouver logiquement, acc. Arstt. Top. 7, 5, 10, etc. ; avec ὅτι, Arstt. Top. 7, 5, 2 ; avec ὡς, Arstt. Rhet. Al. 4, 9, etc. ; avec une prop. inf. Ocell. 3.
1. bij elkaar brengen, verenigen; overdr.:
2. naast elkaar zetten:
3. afleiden, (eruit) opmaken, concluderen; met
4. onderwijzen:
συμβιβάζω, 1) zusammenführen, an einander fügen, verbinden, bes. Sp. Uebertr., aussöhnen, zu einem Vergleich bringen, durch ein Bündnis vereinigen, Her. 1.74 ; τινά τινι, Thuc. 2.29 ; Plat. Prot. 337e.
2) zusammenstellen und vergleichen, auch aus der Vergleichung schließen, folgern, Plat. Rep. VI.504a ; συμβεβίβασται, S.Emp. adv.phys. 2.319. Bei Sp. auch wie διδάσκειν, τινά, LXX.
3) intr., übereinkommen über Etwas, περί τινος.
2) zusammenstellen und vergleichen, auch aus der Vergleichung schließen, folgern, Plat. Rep. VI.504a ; συμβεβίβασται, S.Emp. adv.phys. 2.319. Bei Sp. auch wie διδάσκειν, τινά, LXX.
3) intr., übereinkommen über Etwas, περί τινος.
Strong 4822
1. to join or knit together, unite: Eph 4:16, Col 2:2 (but v. infr.), ib. 19.
2. to compare, consider, conclude (Plat.): Ac 16:10.
3. to deduce, prove, demonstrate (Arist.): Ac 9:22.
4. As in LXX ("translation Greek," = ἐμβιβάζω, metaph.), to teach, instruct: I Co 2:16, Ac 19:33, R, mg. (also in Vg., Col 2:2,
συμβιβάζω
Causal of συμβαίνω
- Ito bring together: Pass. to be joined or knit together, framed, NTest.
- 2metaph. to bring together, reconcile, Hdt.; σ. τινά τινι to reconcile one to another, Thuc.
- IIto put together, compare, examine, Plat.
- IIIto prove logically, Arist., NTest.
- 2to teach, instruct, NTest.