συντερμονέω
συντερμονέω, to border on
Could not find συντερμονούντων in Logeion dictionaries.
συντερμονούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of συντερμονέω
συντερμονέω,
- march with, border on, χώρᾳ Plb. 1.6.4, 2.21.9.
συντερμονέω-ῶ, être limitrophe de, dat. Pol. 1, 6, 4 ; 2, 21, 9.
Étym. συντέρμων.
συντερμονέω, mit Einem grenzen, Grenznachbar sein, τινί, Pol. 2.21.9 u. öfter.
συντερμονέω
fut. ήσω
- to border on, τινί Polyb. from συντέρμων