συντεταμένως

συντετᾰμένως, Adv., (συντείνω)

• earnestly, eagerly, vigorously, Ar. Pl. 325, Pl. Ap. 23e, R. 499a, Phlb. 59a (in Pl. always with v.l. συντεταγμένως).

συντεταμένως, adv. part. perf. pass. von συντείνω, angestrengt, heftig ; Ar. Plut. 325 ; ζητεῖν, Plat. Phil. 59a, vulg. συντεταγμένως, wie Apol. 23e, vgl. Rep. VI.499a ; δεῖσθαι, Ep. XII.338b.

συντεταμένως adverb from part. perf. pass. of συντείνω

• earnestly, eagerly, vigorously, Ar., Plat.