τριάρμενος
τριάρμενος, with three sails
Could not find τριάρμενον in Logeion dictionaries.
τριάρμενον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of τριάρμενος
τρῐ-άρμενος, ον,
- with three sails or masts, ὁλκάς Plu. Marc. 14; πλοῖον Luc. Nav. 14; ναύτης τῶν τ. Id. Pseudol. 27, cf. Philostr. VA 4.9.
τρι·άρμενος, ος, ον, à trois voiles ou à trois mâts, Luc. Nav. 14, etc.
Étym. τρεῖς, *ἄρω.
τριάρμενος, mit drei Segeln, Masten, Luc. Pseudol. 27 u. Plut.
τριάρμενος
τρι-άρμενος, ον,
- with three sails or masts, Luc.