χρεωστέω
χρεωστέω, to be in debt
χρεωσ-τέω,
- to be in debt, Asp. in EN 186.27: c. inf., χρεωστῶ τὴν ἐξέτασιν ποιήσασθαι Sever. Clyst. 33:—Med., have a claim to, τι Hld. 7.8; have a debt owing to one, Id. 5.31:—Pass., to be owed, owing, Sammelb. 4422.4, Sch.D Il. 11.685.
χρεωστέω-ῶ, être débiteur, d’où act. devoir, être redevable de, acc. Naz. ; au pass. χρεωστοῦμαί τι, Hld. 5, 30, on me doit qqe ch.
Étym. χρεώστης.
χρεωστέω, Schuldner sein, schuldig sein. – Pass. χρεωστοῦμαι, man ist mir schuldig, Heliod. 6.7, 7.12.