χρεωφειλέτης
χρεωφειλέτης, a debtor, one in debt
χρεωφειλ-έτης, ου, ὁ,
- debtor, Aen.Tact. 5.2, D.S. 32.26, Ev.Luc. 7.41: c. gen. pers., ib. 16.5, Cic. Att. 7.8.5: c. gen. rei, Plu. Caes. 5: metaph., opp. εὐεργέτης, Id. Galb. 8. (Spelt χρεοφιλ- in SIG 742.53 (Ephes., i B. C.), cf. LXX Jb. 31.37.)
χρε·ωφειλέτης, ου (ὁ) débiteur, NT. Luc. 7, 41 ; avec un gén. de pers. NT. Luc. 16, 5 ; Cic. Att. 738 ; avec un gén. de chose, Plut. Cæs. 5 ; fig. p. opp. à εὐεργέτης, Plut. Galb. 8.
Étym. χρέος, ὀφείλω.
χρεωφειλέτης, ὁ, der Schuldner, der Verschuldete, Schol. Ar. Nub. 241 ; s. Lobeck Phryn. 691.
χρεωφειλέτης
χρε-ωφειλέτης, ου, ὁ,
ὀφείλω
- a debtor, one in debt, NTest., Plut.