ἀνήμερος
ἀνήμερος, not tame, wild, savage
Could not find ἀνήμερον in Logeion dictionaries.
ἀνήμερον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀνήμερος
- not tame, wild, savage, of persons, πολιήτας Anacr. 1.7; ἀνήμεροι γάρ, οὐδὲ πρόσπλατοι ξένοις A. Pr. 716, cf. Carneisc. Herc. 1027.16, 2 Ep.Ti. 3.3, Arr. Epict. 1.3.7; of a country, A. Eu. 14; ἐκβολή E. Hec. 1078; βίος Plu. Util. 2.86d; διάθεσις Phld. Ir. p.57 W., cf. p.85: Sup., Clearch. 37. Adv. -ρως, ἀ. τισὶ χρήσασθαι D.S. 13.23.
1 salvaje de anim.
θῆρες
ἵπποι
πολιῆται
Χάλυβες ἀνήμεροι γὰρ οὐδὲ πρόσπλατοι ξένοις
ἄνθρωποι
δεσπόται
• del carácter
ἦτορ
διάθεσις
πάθη
• de otros abstr.
ἐκβολή
βίος
• de una reg., A.Eu.14
• subst.
τὸ ἀ. καὶ ἄγριον σβέσαντας τοῦ θυμοῦ
2 adv. -ως salvajemente, bárbaramente
τοὺς ἄλλοις ἀνημέρως χρησαμένους
ὠμῶς τε καὶ ἀ.
• Adv. ἀνημέρως , Sp.
- not tame, wild, savage, of persons and countries, Aesch.