ἀνήνυστος
ἀνήνυστος, ineffectual
ἀνήνυστος, ον, (ἀνύω)
- of none effect, ineffectual, ἀνηνύστῳ ἐπὶ ἔργῳ Od. 16.111, cf. A.R. 4.1307; κάματοι Opp. C. 4.196.
- 2 impossible of fulfilment, Emp. 12.
1 que no tiene efecto, vano
ἔργον
ἄεθλον
κάματοι
2 imposible
καί τ' ἐὸν ἐξαπολέσθαι ἀνήνυστον καὶ ἄπυστον
e igualmente es imposible e inaudito que el ser sea destruido
ἀν·ήνυστος, ος, ον, c. le suiv. Od. 16, 111 ; Opp. C. 4, 196.
1. onvoltooid, eindeloos.
2. onvoltooibaar.
ἀνήνυστος, (ἀνύω), unvollendet, ἔργον Od. 16.111, eine zu keinem Ende führende, vergebliche Arbeit ; auch Opp. C. 4.196. S. ἀνήνυτος.
ἀνήνυστος
[ἀ-1 + ἀνυσ-, ἀνύω.]
Not accomplished or brought to an end: ἔργῳ Od. 16.111.
ἀνήνυστος (ἀνύω): unaccomplished; ἀνηνύστῳ ἐπὶ ἔργῳ, ‘do - nothing’ business as it is, Od. 16.111†.
ἀνήνυστος
ἀνύω
- ineffectual, Od.