ἀνήνωρ
ἀνήνωρ, unmanly
ἀνήνωρ, ορος, ὁ,
- unmanly, Od. 10.301; ἀνὴρ ἀνήνωρ a man of no manhood, Hes. Op. 751.
- II childless, Hsch.
1 que no es hombre, que no es viril
μή σ' ἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ
ὅ τ' ἀνέρ' ἀνήνορα ποιεῖ
pues esto hace a un hombre no ser hombre
2 que no tiene hijos Hsch.
ἀν·ήνωρ, ορος, adj. m. qui n’est pas un homme, lâche, Od. 10, 301 ; Hés. O. 749.
Étym. ἀν-, ἀνήρ.
ἀνήνωρ, ορος (ἀνήρ), unmännlich, feig, Od. 10.301, 341 ; ἀνὴρ ἀνήνωρ, ein Mann ohne Mannskraft, Hes. O. 749. Vgl. EM. 108.24.
ἀνήνωρ
-ορος
[ἀ-1 + ἀνήρ.]
Deprived of virility; or perh. merely, unmanly Od. 10.301, 341.
ἀνήνωρ , ορος (ἀνήρ): unmanly, Od. 10.301 and 341.
ἀνήνωρ
ἀνήρ
- unmanly, Od., Hes.