ἀναβιβρώσκω
ἀναβιβρώσκω, gnaw through, erode
ἀναβῐβρώσκω, aor. -έβρωσα,
- gnaw through, Nic. Th. 134: aor. Pass. ἀναβρωθῆναι to be corroded, ὑφ’ ἁλός Philostr. Im. 2.17; to be eroded, of ulcers, Gal. 8.392.
1 morder
μητρὸς ... γαστέρ' ἀναβρώσαντες
2 en v. med. corroerse
αἷμα σημαῖνον ἀναβιβρώσκεσθαι τὸ ἕλκος
ἀναβρώσκων· κατεσθίων
ἀνα·βιβρώσκω (f. ἀναβρώσομαι, ao. ἀνέβρωσα, ao. pass. ἀνεβρώθην) dévorer, Nic. Th. 134 ; au pass. Philstr. 836.
ἀναβιβρώσκω, auf-, anfressen, ἀναβρώσαντες Nic. Ther. 134 ; ἐπειδὰν ὑφʼ ἁλὸς ἀναβρωθῇ Philostr. Imagg. 2.17.