ἀναβατός
ἀναβατός, to be mounted
ἀναβᾰτ-ός, Ep. ἀμβατός, όν,
- to be mounted or scaled, easy to be scaled, Il. 6.434, Od. 11.316, Pi. P. 10.27.
1 que puede ser escalado, accesible
πόλις
οὐρανός
2 accesible, navegable
θάλασσα
ἀναβατός, ός, όν [βᾰ] où l’on peut monter, Il. 6, 434 ; Jos. B.J. 5, 5, 2 ; Od. 11, 316 ||
➳ Poét. ἄμβατος, Hom. ll. cc.
Étym. ἀναβαίνω.
ἀναβατός, Hom. ἀμβατός, ersteigbar, Il. 6.434, Od. 11.316 ; auch in Prosa.
ἀναβατός
ἀναβαίνω
- to be mounted or scaled, easy to be scaled, Hom.