ἀναρροιζέω
ἀναρροιζέω, rush up, rush back; discharge projectiles
ἀναρροιζέω,
- rush up, rush back, Plu. Sollert. 2.979e.
- II hurtle in air, of arrows, Nonn. D. 29.289.
- III trans., discharge, οἱ καταπέλται τὰς λόγχας ἀ. J. BJ 3.7.9.
1 disparar
οἱ καταπέλται τὰς λόγχας ἀνερροίζουν
2 surcar con ruido
ἀνα·ρροιζέω-ῶ :
1 remonter bruyamment à la surface de l’eau, en parl. d’un dauphin, Plut. M. 979d ||
2 s’élancer en sifflant, en parl. de traits, Nonn. D. 29, 289.
Étym. ἀνά, ῥοιζέω.
ἀναρροιζέω, in die Höhe fahren, Plut. Sol. anim. 29 ; Nonn.