ἀνάρροπος
ἀνάρροπος, tilted up
ἀνάρροπ-ος, ον,
- tilted up, like one side of a balance, σχήματα Hp. Mochl. 35; κατάκλισις Gal. 18(2).60, cf. Antyll. ap. Orib. 6.1.2; of the motion of humours, with an upward tendency, Id. ap. eund. 5.28.3. Adv. -πως Pall. in Hp.Fract. 12.282 C.
- II retrograde, ἀνάρροπον τιθέναι τὴν τῶν Ἀβάρων κατάβασιν Men.Prot. p.68 D.
I
1 con tendencia a subir, ascendente
ὕλη
• subst. τὸ ἀ. el sendero cuesta arriba
αἱ δίκην τροχιῶν διαθέσεις, τὸ μὲν ἀνάρροπον τοῦ ἀγαθοῦ φεύγουσαι
2 recostado hacia arriba, levantado
σχήματα
κατάκλισις
βρέφος ἀ. ἐπὶ πλευρόν
II que retrocede, que se retira
ἀνάρροπον τιθέναι τὴν τῶν Ἀβάρων κατάβασιν
ἀνά·ρροπος, ος, ον, qui tend à remonter, qui remonte, Hpc. Mochl. 860 ; Gal. 8, 602, 623.
Étym. ἀναρρέπω.
ἀνάρροπος, sich nach oben bewegend, emporschnellend, Sp.