Logeion | ἀναρτάω

ἀναρτ-άω,

hang to or upon, ὀνάρταις (Aeol. pres. part.) χέρρας ὐμ ἐμμάτων Alc. Supp. 4.21; λαιμὸν ἀ. μελάθρῳ A.R. 3.789; hang up, ἑαυτόν Plu. VOrat. 2.841a; τὸ ζῆν ib. Par.min. 314b:—but mostly,
- - 2 metaph., attach to, make dependent upon, δήμῳ . . μήτε πᾶν ἀναρτήσῃς κράτος E. Fr. 626.1; ἀ. ἑαυτὸν εἰς δῆμον D. Ep. 3.23; ἐς θεοὺς ἀ. τι leave it depending upon them, E. Ph. 705; Rhet., ἀ. τι τῇ ὑποστάσει Aristid. Rh. 1 p.480 S.
  - 3 keep in suspense, Alciphr. 1.22; uplift, ταῖς ὑποσχέσεσι Lib. Decl. 33.26.
  - 4 suspend, i.e. withhold, c. dat., τὸ σιτηρέσιόν τινι Just. Nov. 88.2.1.
- II Pass., to be hung up, παραδείγματα ἀνηρτημένους as examples, Pl. Grg. 525c.
- - 2 depend upon, ἔκ τινος Id. Ion 533e: metaph., ἐλπίσιν ἐξ ἐλπίδων ἀναρτωμένους clinging to one hope after another, D. 19.18; ἀνηρτῆσθαι εἰς . . to be referred or referable to . ., τὰ ἁμαρτήματα . . εἰς θεὸν ἀνηρτημένα τιμωρόν Pl. Lg. 729e; τὰ ἄλλα πάντα εἰς τὴν ψυχὴν ἀ. Id. Men. 88e; ὅτῳ ἀνδρὶ εἰς ἑαυτὸν ἀνήρτηται πάντα Id. Mx. 247e; ἀνηρτημένοι ταῖς ὄψεσιν πρός τινα hanging on one with their eyes, Plu. Oth. 3; ταῖς ἐπιθυμίαις εἴς τι Id. Bruta anim. 2.989d; ἀνηρτημένοι ταῖς ψυχαῖς in suspense, D.S. 33.5.
- III Med., also with pf. Pass., = Act., D.H. 11.46: hence, attach to oneself, make dependent upon one, τινά X. Cyr. 1.4.1; subdue, ib. 1.1.5.

I

1 suspender, colgar, pender ὀνάρταις χέρρ' echando la mano Alc.l.c., λαιμὸν ... μελάθρῳ A.R.3.789

• en pas. ἀνήρτηται ... τὸ ἄκρον ᾗ συνάπτει τὰ βράγχια de los órganos de ciertos animales, Arist.HA 507^a5, παραδείγματα ἀνηρτημένους ἐκεῖ ἐν ᾍδου colgados como ejemplo allí en el Hades Pl.Grg.525c.

2 ahorcar ἑαυτόν Plu.2.841a, ἑαυτήν Parth.14.4, ἀπό τινος δένδρου ἀνήρτησεν ἑαυτήν Parth.28.2, βρόχῳ τὸ ζῆν ahorcarse Plu.2.314b

• en v. med. mism. sent. ἀναρτησάμενος ἑαυτὸν βρόχῳ D.H.11.46.

3 fig. hacer depender de, hacer pender c. dat. o εἰς + ac. δήμῳ δὲ μήτε πᾶν ἀναρτήσῃς κράτος E.Fr.626.1, τοῖς εἰς τὸν δῆμον ἀναρτήσασιν ἑαυτούς D.Ep.3.23

• ret. τὸ δὲ τῇ ὑποστάσει ἀναρτῆσαι ... ἀκόλουθον ἔσχε τὸ ἐπαγαγεῖν ... el hacer depender de la hipóstasis (figura ret. de ampliación de una idea) produce como consecuencia el inducir ... Aristid.Rh.1.480

• en v. med.-pas. referirse a, depender de πάντα εἰς τὴν ψυχὴν ἀναρτῆσθαι Pl.Men.88e, τὰ ... ἁμαρτήματα ... εἰς θεὸν ἀνηρτημένα τιμωρόν las faltas ... en estrecha dependencia con un dios vengador Pl.Lg.729e, cf. Mx.247e

• someter ἀνηρτήσατο ... φῦλα X.Cyr.1.1.5.

4 fig. mantener suspenso τὴν ἐμὴν ἀναρτῶντες ἐπιθυμίαν Alciphr.3.39.2, ἀναρτήσας με ταῖς ὑποσχέσεσι Lib.Decl.33.26

• en part. perf. pas. prendido, suspenso πρὸς αὑτὸν ἀνηρτημένους ... ταῖς ὄψεσιν estando con los ojos prendidos en él Plu.Oth.3, ταῖς ψυχαῖς ἀνηρτημένοι suspensos D.S.33.5

• v. med. ἀναρτωμένους ἐλπίσιν ἐξ ἐλπίδων agarrándose a esperanza tras esperanza D.19.18.

II suspender, cortar pas. ἀναρτηθῆναι τὴν χορηγίαν Iust.Nou.88.2.1.

ἀν·αρτάω-ῶ :

1 suspendre : λαιμὸν ἀν. μελάθρῳ, A. Rh. 3, 789, suspendre son cou au plafond, se pendre ; ἀν. ἑαυτόν, Plut. M. 841a, m. sign. ; au pass. être pendu, Plat. Gorg. 525c ; fig. ἀναρτᾶσθαι ταῖς ὄψεσι πρός τινα, Plut. Oth. 3. avoir les yeux attachés sur qqn ||

2 tenir en suspens : fig. : τινα ταῖς ὑποσχέσεσι, Lib. 4, 629, qqn par les promesses qu’on lui fait ; τὴν ἐπιθυμίαν, Alciphr. 1, 22, le désir (de qqn) ||

3 faire dépendre de, fig. : ἐς θεοὺς ἀν. τι, Eur. Ph. 705, abandonner à la décision des dieux ; d’où au pass. dépendre de : ἐκ τοῦ ἐμοῦ νεύματος, Luc. Tim. 5, d’un signe de ma volonté ; ταῖς ἐπιθυμίαις, Plut. M. 989d, dépendre ou être l’esclave de ses désirs ; ἀναρτωμένους ἐλπίσιν ἐξ ἐλπίδων, Dém. 346, 27, se rattachant d’espérances en espérances ||

4 p. suite, rattacher à, rapporter à, d’où au pass. se rattacher à, appartenir à : ἁμαρτήματα εἰς θεὸν τιμωρὸν ἀνηρτημένα, Plat. Leg. 729e, fautes dont le châtiment appartient à la divinité ||

Moy.

1 attacher à soi, rendre dépendant de soi : τινα, Xén. Cyr. 1, 4, 1, qqn ; d’où soumettre, Xén. Cyr. 1, 1, 5 ||

2 s’attacher à, se charger de, être prêt à, inf. Hdt. 1, 90, etc. ||

➳ Pf. pass. au sens moy. DH. 11, 46. Pf. pass. ion. ἀνάρτημαι, Hdt. 1, 90 ; 7, 8, etc.

ἀν-αρτάω [ἀνά] Aeol. praes. ptc. ὀνάρταις
1. ophangen, pass.: παραδείγματα ἀνηρτημένους opgehangen als waarschuwend voorbeeld Plat. Grg. 525c.
2. overdr.
a. act. doen afhangen (van), afhankelijk maken (van), met εἰς + acc.: ἐς θεοὺς χρὴ ταῦτ’ ἀναρτήσαντ’ ἔχειν wij moeten dat laten afhangen van de goden Eur. Phoen. 705.
b. med., met acc. van zich afhankelijk maken, voor zich winnen: τοὺς πατέρας ... ἀνήρτητο hij had de vaders voor zich gewonnen Xen. Cyr. 1.4.1.
c. med.-pass., intrans. zich vastklampen aan: ἀναρτωμένους ἐλπίσιν ἐξ ἐλπίδων zich vastklampend aan de ene verwachting na de andere Dem. 19.18; meestal perf. afhangen van, afhankelijk zijn van, gericht zijn op, met εἰς of πρός + acc.: τῷ ἀνθρώπῳ τὰ ... ἄλλα πάντα εἰς τὴν ψυχὴν ἀνηρτῆσθαι dat voor de mens alle andere dingen afhankelijk zijn van de ziel Plat. Men. 881e; πρὸς αὐτὸν ἀνηρτημένους op hem gefixeerd Plut. Oth. 3.8; met afh. vraagzin: ὅλος ἀνήρτητο ταῖς φροντίσιν ὅπως ἀφαιρήσεται δόλῳ τοὺς ἔχοντας hij was volledig geobsedeerd door de gedachte hoe hij de bezitters listig zou beroven Plut. Arat. 17.1.

ἀναρτάω, 1) auf-, anhängen, τινός, an etwas, Ap.Rh. 3.789 ; übertr., ἐλπίσι τινὰ ἀναρτᾶν, Einen durch Hoffnung spannen, sowohl aufrichten, als ungewiß machen, εἰς τὸ θεῖον ἀνηρτῆσθαι ταῖς ἐλπίσι Plut. Num. 15. seine Hoffnung auf Gottgesetzt haben ; vgl. εἰς θεοὺς ἀναρτᾶν Eur. Phoen. 712 ; αἱ ἐλπίδες ἀναρτηθεῖεν ἐς αὐτόν Pol. 10.3 ; ἑαυτὸν εἴς τινα, sich an Jemand hängen, sich auf ihn verlassen, Dem. ep. 3 p. 1480.5 ; ἀνήρτηται εἰς ἑαυτὸν πάντα τὰ πρὸς εὐδαιμονίαν φέροντα ἀνδρί Plat. Menex. 247e, der alles von sich abhängig gemacht, auf sich begründet hat ; vgl. εἰς τὴν ψυχὴν ἀνηρτῆσθαι Men. 88e ; Legg. V.729e ; ἡ δύναμις ἐξ ἐκείνης τῆς λίθου ἀνήρτηται, haftet an jenem Steine, Ion 533e ; ἐκ τοῦ ἐμοῦ νεύματος ἀνηρτημένος, von meinem Winke abhängig, Luc. Tim. 5 ; ἀνηρτημένοι ταῖς ὄψεσιν πρός τινα Plut. Otho 3. – Med., τινά, Jemanden für sich gewinnen, Xen. Cyr. 1.4.1, 2.2.29 ; φῦλα, sich unterwerfen, 1.1.5.
2) ἀνηρτημένος ποιεῖν, ἔρδειν, der sich vorgenommen hat, etwas zu tun, Her. 1.90, 6.88.

ἀναρτάω

- Ito hang to or upon, to attach to, make dependent upon, ἐς θεοὺς ἀν. τι to leave it depending upon them, Eur.; ἀν. ἑαυτὸν εἰς δῆμον Dem.
- IIPass. to be hung up, Plat.
- - 2metaph. to hang or depend upon, ἔκ τινος Plat., Dem.:— ἀνηρτῆσθαι εἰς . . to be referred or referable to . ., Plat.; ἀνηρτημένοι ταῖς ὄψεσιν πρός τινα hanging on one with their eyes, Plut.
- IIIMid. to attach to oneself, make dependent upon one, τινά Xen.

Menu

Word wheel

ἀναρτάω

Saved

Recent