ἀπείριτος
ἀπείριτος, boundless, immense
Could not find ἀπείριτον in Logeion dictionaries.
ἀπείριτον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀπείριτος
- = ἀπειρέσιος, Od. 10.195, Hes. Th. 109; boundless, immense, νῆσος D.P. 4; γαῖα Orph. Fr. 91, al.: neut. pl. as Adv., ἀπείριτα δηριόωντες Timo 12 [786].
1 infinito, ilimitado, inmenso
πόντος
γαῖα
αἶα
νῆσος ἀ.
τύμβος
• fig. sin límites
κάλλος
ὄλβος
2 inextricable, impenetrable
σχοίνῳ βατιᾷ τ' ἐν ἀπειρίτῳ
3 neutr. como adv. sin fin, incesantemente
ἀπείριτα δηριόωντες
ἀπείριτον ὁμάδησαν
[as ἀπειρέσιος.]
Boundless Od. 10.195.
- 1impenetrable (v. W. Schulze, Q. E., 1163) βατιᾷ τʼ ἐν ἀπειρίτῳ (ἀπειρά (ν) τῳ codd.; ἀπειρίτῳ Heyne) O. 6.54