ἀποκλάω
ἀποκλάω, to break off
ἀποκλάω2, weep aloud (> κλαίω)
Could not find ἀποκλωμένου in Logeion dictionaries.
ἀποκλωμένου present middle-passive participle masculine genitive singular, present middle-passive participle neuter genitive singular of ἀποκλάω
- break off, τὸ κέρας Str. 10.2.19: aor. 2 part. ἀποκλάς Anacr. 17:—Med., AP 7.506 (Leon.):—Pass., σὺν ἱστίῳ . . ἄρμενʼ ἀποκλασθέντα Theoc. 22.14.
- 2 dress vines, Ar. Fr. 109 (unless from ἀπ-οκλάζω (B), q. v.).
- 3 dub. sens. in Hp. Off. 14 (s.v.l.).
1 quebrar, partir, romper
ἰτρίου λεπτοῦ μικρὸν ἀποκλάς
τὸ κέρας
κλάδου ... ἀποκλωμένου
ἄκρα κορύμβου
ἥμισυ δὲ πρίστις ἀπεκλάσατο
• en v. pas.
χηνίσκον ἀποκεκλασμένον
σὺν ἰστίῳ ἄρμενα πάντα ... ἀποκλασθέντα
2 en v. med. curvarse
(sc. σκέλος) ἀποκλᾶται
- to break off:— Mid., Anth.: —Pass., aor1 part. ἀποκλασθέντα Theocr.