ἀποκλήρωσις
ἀποκλήρωσις, selection by lot
ἀποκλήρ-ωσις, εως, ἡ,
- selection by lot, δικαστῶν D.C. 39.7; choice by lot or chance, unreasoning choice, Plu. Stoic.rep. 2.1045f: hence, absurdity, absence of reason, in the phrase τίς ἡ ἀ. τοῦ . .; what is there unreasonable in . ., A.D. Synt. 267.17, cf. Alex.Aphr. de An. 22.25, S.E. M. 8.351, Dam. Pr. 34, al.; κατʼ ἀποκλήρωσιν without reason, at random, fortuitously, Gal. 1.135, al.
1 elección por suerte, sorteo Plu.2.10.45f,
δικαστῶν
2 inconveniente, absurdo
τίς ἡ ἀποκλήρωσις τοῦ ...
¿qué inconveniente hay en que ...?
• κατ' ἀποκλήρωσιν fortuitamente, al azar Gal.1.135.
3 principio de elección, razón c. inf.
τίς ... ἡ ἀ. μὴ οὐχὶ ... ὁμολογεῖν;
4
ἀποκλήρωσιν· τὸ μέρος
ἀποκλήρωσις, εως (ἡ)
1 tirage au sort, lot, DC. 39, 7, 4 ; d’où lot assigné par le sort, Plut. M. 1045f ||
2 p. suite, caprice, étrangeté : τίς ἡ ἀποκλήρωσις; avec l’inf. Clém. 122 ; Orig. 799a, etc. qu’y a-t-il d’étrange à...?.
Étym. ἀποκληρόω.
ἀποκλήρωσις, ἡ, Wahl durchs Los, Plut. stoic.rep. 23.