ἀπονεμητέον
ἀπονεμητέον, one must assign
ἀπονεμ-ητέον,
- one must assign, Arist. EN 1165a18.
- 2 ἀπονεμ-ητέος, α, ον, to be assigned, φρόνησις ἐν -τέοις Zeno Stoic. 1.49, Chrysipp. ib. 3.72.
hay que asignar gener. c. ac. y dat.
ἑκάστοις τὰ οἰκεῖα ... ἀπονεμητέον
τῷ Θεῷ τινα ἰδιάζουσαν ὑπεροχήν
σὺν κόσμῳ προσήκοντι τὸ πρέπον ἀ.