ἀπονεμητικός
ἀπονεμητικός, disposed to distribute
ἀπονεμ-ητικός, ή, όν,
- disposed to distribute: τὸ ἀ. [ἦθος] disposition to give every one his due, M.Ant. 1.16; ἑκάστῳ τῶν πρὸς ἀξίαν Gal. 19.384; distributive, Asp. in EN 158.22. Adv. -κῶς D.L. 7.126. (ἀπονεμετ- is a f.l.)
1 que distribuye lo que corresponde, distributivo
τὸ ἀ. (ἦθος) κατ' ἀξίαν ἑκάστῳ
ἡ δὲ δικαιοσύνη ... ἀ. ... ἑκάστῳ τῶν πρὸς ἀξίαν
δικαιοσύνη ἰσότης τίς ἐστιν ἀπονεμητική
2 adv. -ῶς distributivamente Chrysipp.Stoic.3.72.
ἀπονεμητικός, ή, όν, qui distribue, qui répartit : τὸ ἀπονεμητικόν, M. Ant. 1, 16, la justice distributive.
Étym. ἀπονέμω.
ἀπονεμητικός, gern verteilend, Sp.