ἀποφύω
ἀποφύω, produce
Could not find ἀποπεφυκότι in Logeion dictionaries.
ἀποπεφυκότι perfect active participle masculine dative singular, perfect active participle neuter dative singular of ἀποφύω
- produce, ῥίζας Thphr. HP 1.6.4; of veins, send out branches, ἀ. τὰς φλέβας Gal. 15.532; τένοντας Id. 18(2).979:—Pass., with aor. 2 and pf. Act., grow afresh, ἀπὸ τῶν ῥιζῶν Thphr. CP 4.8.5; of branching veins, Gal. 15.389; τρίχες ἀ. Archig. ap. Aët. 6.55: metaph., Dam. Pr. 89.
- II part asunder, separate, Hsch.
I
1 tr. en v. act. hacer nacer, brotar bot.
ταύτας (sc. τὰς ῥίζας)
• anat. ramificar
φλέβας
τένοντας
2 intr. en v. med., en aor. rad. atem. y perf. act. nacer de
ἀποφῦναι τὸν ὀδόντα τοῦ δευτέρου σφονδύλου
ἀπὸ τῆς κοίλης φλεβὸς ... ἀποπεφύκασι φλέβες
δέδενται ... δεσμῷ ... ἀπὸ χόνδρων ἀποπεφυκότι ἄχρι πρὸς τὸν νωτιαῖον
(las vértebras) están ligadas por un ligamento que se extiende desde los cartílagos hacia la espina dorsalἀπὸ τῶν ῥιζῶν ἀποφύεται ... πυρὸς καὶ κρίθη
ὁ διττὸς ἀποφύεται στίχος ἑνάδων καὶ οὐσιῶν
II faltar, estar ausente
τούτων ... τῶν ὀνομάτων ... τὰ μὲν τῶν προσόντων τῷ θεῷ, τὰ δὲ τῶν ἀποπεφυκότων ἔχει τὴν ἔμφασιν
1) als Nebenschoß hervorwachsen, daneben wachsen, Theophr.
2) von verschiedener Natur oder Beschaffenheit sein, πρός τινα Synes.
3) auseinandergehen, sich trennen, Hesych. διαστῆναι.