ἀποφυγγάνω
ἀποφυγγάνω,
- = ἀποφεύγω, D. 23.74, Them. Or. 18.220b, al.
1 salir absuelto de un proceso
Ὀρέστης ... ὁμολογῶν θεῶν δικαστῶν τυχὼν ἀποφυγγάνει
2 escapar
(αἱ κύνες) ἀεὶ τὸ φανὲν μεταθέουσαι ἀποφυγγάνειν τὸ πρόσθεν ἐῶσι
τὸ ἐπίπονον τῆς ἀρετῆς
ἀποφυγγάνω (seul. prés.) être absous en justice, Dém. 644, 25.
Étym. ἀποφεύγω.
ἀποφυγγάνω, = ἀποφεύγω, nur praes., vor Gericht losgesprochen werden, Dem. 23.74.
ἀποφυγγάνω
- = ἀποφεύγω, Dem.