κορέννυμι

κορέννῡμι, Them. Or. 16.213a; κορεννύω, Gloss.; κορέω, Nic. Al. 195; κορέσκω, ib. 225, 360, 415: fut. κορέσω Hdt. 1.212; Ep. κορέεις Il. 13.831, κορέει 8.379, 17.241: aor. ἐκόρεσα 16.747, A. Pr. 166 (lyr.); poet. ἐκόρεσσα Theoc. 24.138, AP 7.204 (Agath.):—Med., κορέννυμαι Orph. L. 732, opt. κορέοιτο Nic. Al. 263: aor. ἐκορεσάμην, Ep. ἐκορεσσ-, κορεσσ-, Il. 11.562, Od. 20.59:—Pass., fut. κεκορήσομαι Max. 117: aor. ἐκορέσθην Od. 10.499; Ep. 3 pl. -θεν Ar. Pax 1283 sq.: pf. κεκόρεσμαι X. Mem. 3.11.3 (nowhere else in early Prose), Plu. Dem. 23, APl. 16.190 (Leon.); Ion. κεκόρημαι Il. 18.287, Hes. Op. 593, Sapph. 48, Ar. Pax 1285 (v. infr.): pf. part.Act. (with pass. sense) κεκορηώς, -ότος, Od. 18.372, Nonn. D. 5.34, Coluth. 120: also fut. (in intr. sense) κορήσουσι LXX De. 31.20:—

• satiate, fill one with a thing, c. dat., κορέεις κύνας ἠδʼ οἰωνοὺς δημῷ καὶ σάρκεσσι Il. 13.831; μολπῇ θυμὸν κ. A.R. 3.897: c gen. rei, κορέσαι στόμα ἐμᾶς σαρκός S. Ph. 1156 (lyr.): c. acc. only, τίς ἂν κορέσειεν ἅπαντας; Thgn. 229; πρὶν ἂν ἢ κορέσῃ κέαρ A. l.c.:—Med., satisfy oneself, c. gen., ἐκορέσσατο φορβῆς Il. 11.562; οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς 19.167; ὄφρʼ . . κρειῶν κορεσαίατο θυμόν might satisfy their desire with flesh, Od. 14.28: metaph., φυλόπιδος κορέσασθαι Il. 13.635: c. part., κορεσσάμεθα κλαίοντε 22.427; ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα 11.87:—Pass., to be glutted, satiated, δαιτὸς κεκορήμεθα θυμὸν ἐΐσης Od. 8.98; κεκορήμεθʼ ἀέθλων 23.350; κεκορημένος ἦτορ ἐδωδῆς Hes. Op. 593; βορᾶς κορεσθείς E. Hipp. 112; πολέμου ἐκόρεσθεν Ar. Pax 1283: c. part., κλαίων . . κορέσθην Od. 4.541; οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι; Il. 18.287: rarely c. dat. rei, κριθαῖσι κορεσθείς Thgn. 1269; πλούτῳ κεκορημένος Id. 751; ὕβρι Hdt. 3.80: abs., dub. in Sapph. 48.—Cf. κορίσκομαι. (Cf. Lith. šérti ‘feed’.)

κορέννυμι, [ῡ], fut. κορέσω, κορῶ (ὅς κε τάχα Τρώων κορέει κύνας Il. 17.241, wie 8.379, 13.831), aor. ἐκόρεσα, perf. pass. κεκόρεσμαι, ep. κεκόρημαι, auch Ar. Pax 1251 in einer Nachahmung des Hom. und Heraclit. bei Clem.Al., u. diesem in der Bedeutung gleich κεκορηότε Od. 18.372;
sättigen, satt machen ; τινὰ δημῷ καὶ σάρκεσσι Il. 8.379, wie μολπῇ θυμὸν κορέσωμεν Ap.Rh. 3.897 ; übertr., πρὶν ἂν κορέσῃ κέαρ Aesch. Prom. 165. – Auch c. gen., κορέσαι στόμα ἐμᾶς σαρκός Soph. Phil. 1141. – Häufiger im med. u. pass. sich sättigen, satt werden, τινός, z.B. οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς Il. 19.167, δαιτὸς κεκορήμεθα θυμὸν ἐΐσης Od. 8.98, öfter, wie Hes. κεκορημένον ἦτορ ἐδωδῆς O. 591 ; βορῆς Panyas. bei Ath. II.37b ; βορᾶς κορεσθείς Eur. Hipp. 112. – Auch übertr., φυλόπιδος κορέσασθαι, sich am Kampfe sättigen, des Kampfes satt bekommen, Il. 13.635, κεκορήμεθʼ ἀέθλων Od. 23.350, u. öfter c. partic., ἐπεὶ κλαίουσα κορέσσατο ὃν κατὰ θυμόν, da sie sich am Weinen gesättigt, satt geweint hatte, 20.59, ἐπεὶ κλαίων τε κυλινδόμενός τʼ ἐκορέσθην 4.541, vgl. Il. 18.287, 22.427 ; ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων, er bekam das Holzhauen an seinen Händen satt. 11.87 ; – ὕβρεϊ κεκορημένος, voll Uebermut, Her. 3.80 ; κεκορεσμένος Xen. Mem. 3.11.13. Sonst nur noch in sp. Prosa, z.B. Plut. Dem. 23 ; ὁ δῆμος κεκόρεστο Hdn. 1.13.10 ; ἐκορέσθησαν φιλοῦντες Luc. D.Mer. 3.2 ; πῶλος κορεσθεὶς τοῦ μητρῴου γάλακτος Ael. V.H. 9.4.

†κορέννυμι

2 sing. fut. κορέεις Il. 13.831.

3 sing. κορέει Il. 8.379, Il. 17.241.

3 sing. aor. opt. κορέσειε Il. 16.747.

Nom. dual masc. pf. pple. κεκορηότε Od. 18.372.

Mid. 3 sing. aor. (ἐ)κορέσσατο Il. 11.87, 562 : Od. 20.59.

1 pl. κορεσσάμεθα Il. 22.427.

3 pl. subj. κορέσωνται Il. 22.509 : Od. 10.411.

3 pl. opt. κορεσαίατο Od. 14.28.

Pple. κορεσσάμενος Il. 19.167 : Od. 14.46.

Infin. κορέσασθαι Il. 13.635. Pass. Aor. (ἐ)κορέσθην Od. 4.541, Od. 10.499.

1 pl. pf. κεκορήμεθα Od. 8.98, Od. 23.350.

2 pl. κεκόρησθε Il. 18.287.

Nom. pl. masc. pple. κεκορημένοι Od. 14.456.

• • 1

    To sate, satiate, satisfy : Τρώων κύνας Il. 8.379, Il. 13.831, Il. 17.241. Cf. Il. 16.747.

  • 2

    In pf. act. and in mid. and pass., to take, in pf. to have, one’s fill of something material or immaterial : ἐπεί κε κύνες κορέσωνται Il. 22.509.

    With genit. : φυλόπιδος κορέσασθαι Il. 13.635. Cf. Il. 11.562, Il. 19.167 : δαιτὸς κεκορήμεθα φόρμιγγός τε (have had our fill of . . .) Od. 8.98. Cf. Od. 10.411, Od. 14.28, 46, 456, Od. 18.372.

    In reference to misfortune, etc. : πολέων κεκορήμεθʼ ἀέθλων (have had troubles enough, app. implying that they had now come to an end) Od. 23.350.

    With pple. : ἦ οὔ πω κεκόρησθε ἐελμένοι ἔνδοθι πύργων; (had enough of being . . .) Il. 18.287. Cf. Il. 22.427 : ἐπεὶ κλαίουσα κορέσσατο Od. 20.59. Cf. Od. 4.541= Od. 10.499.

  • 3

    In mid., to become wearied or worn out.

    With pple. : ἐπεί τʼ ἐκορέσσατο χεῖρας τάμνων δένδρεα (as to his hands, when his hands have grown weary) Il. 11.87.

κορέννυμι , fut. κορέω, aor. ἐκόρεσα, pass. perf. κεκόρημαι, part., act. w. pass. signif., κεκορηώς, aor. pass. (ἐ)κορέσθην, aor. mid. (ἐ)κορέ(σ)σατο: sate, satisfy, τινά τινι, Il. 8.379; mid., satisfy oneself, τινός; met., have enough of, be tired of, w. gen. or participle, Od. 20.59.

κορέννυμι κεκορηώς, Epic part. perf. act. with pass. sense

• to sate, satiate, satisfy, τινα Theogn., Aesch.: to fill one with a thing, c. dat., Il.; also c. gen. rei, to fill full of, Soph.:—Mid. to satisfy oneself, have oneʼs fill, c. gen., ἐκορέσσατο φορβῆς Il., etc.; c. part., κλαίουσα κορέσσατο she had her fill of weeping, Od.: —Pass. to be satiated, Hes.; rarely c. dat. rei, πλούτωι κεκορημένος Theogn.; ὕβρι Hdt.