νῦν

νῦν (for νυν, νυ, v. infr. II), Adv.

• now, both of the present moment, and of the present time generally, οἳ ν. βροτοί εἰσιν mortals of our day, Il. 1.272; so in Ion. and Att., οἱ ν. [ἄνθρωποι] men of the present day, Hdt. 1.68; οἵ γε ν. Pi. O. 1.105, B. 5.4, cf. Arist. Metaph. 1069a26; ὁ ν. τρόπος, τὸ ν. βαρβαρικόν, Th. 1.6; Βοιωτοὶ οἱ ν. ib. 12; ὁ ν. παρὼν χρόνος S. Tr. 174, al., Pl. Prm. 141e; ἡμέρα ἡ ν. S. OT 351; νὺξ ἡ ν. Id. Ant. 16; ἡ ν. ὁδός Id. El. 1295; τὸ ν. the present, Arist. Ph. 218a6, al.; ἀπὸ τοῦ ν. Pl. Prm. 152c, LXX Ge. 46.30, etc.; ἀπὸ ν. AP 5.40 (Rufin.); ἕως τοῦ ν. LXX Ge. 46.34; μέχρι ν. (v.l. μ. τοῦ ν.) D.S. 17.110; τὰ ν. simply, = ν., Hdt. 7.104, E. Heracl. 641, etc.; τό περ ν. Pi. N. 7.101; τὰ δὲ ν. S. OC 133 (lyr.); τὸ ν. εἶναι Pl. R. 506e, X. Cyr. 5.3.42, Arist. Ath. 31.2; τὸ ν. ἔχον Act.Ap. 24.25.
• • • 2 of the immediate past, just now, but now, ν. Μενέλαος ἐνίκησεν Il. 3.439, cf. 13.772, Od. 1.43, S. OC 84, X. Cyr. 4.5.48; ν. γοῦν ἐπεχείρησας Pl. R. 341c; ἡλίκα ν. ἐτραγῴδει D. 18.13.
    • 3 of the future, presently, ν. αὖτʼ ἐγχείῃ πειρήσομαι Il. 5.279, cf. 20.307, Od. 1.200; ν. φεύξομαι, τόθʼ ἁγνὸς ὤν E. El. 975; cf. νῦν δή, νυνί.
    • 4 sts. opp. to what might have been under other circumstances, as it is (or was), as the case stands (or stood), as a matter of fact, ν. δʼ ὁ μὲν ὣς ἀπόλωλε Od. 1.166; εἰ μὲν ὑπώπτευον, οὐκ ἂν . . ἐποιούμην· ν. δὲ κτλ. Th. 4.126, cf. 1.122, 3.113, Pl. Cra. 384b, D. 18.195, etc.; καὶ ν. even so, X. An. 7.4.24, 7.7.17.
    • 5 coupled with other Particles, τὰ ν. γε S. Ph. 245, etc.; ν. γε μάν Pi. P. 1.50; ν. δή, v. h. v.: with other expressions of Time, ν. . . σήμερον, ν. ἡμέρη ἥδε, Il. 7.29, 13.828; ν. ἤδη henceforth, S. Ant. 801 (anap.), etc.; ν. . . ἄρτι but now, Pl. Cra. 396c.
  • II enclit. (but see below) νυν, νυ. [νυ only Ep., Boeot., and Cypr. (also Arc. in ὅνυ, q. v.); νῠν twice in Hom., Il. 10.105, 23.485: ῡ/ῠ in Trag. (ῡ A. Th. 242, 246, S. Ant. 705, E. Or. 1678, etc.; ῠ S. Tr. 92, E. Andr. 91, etc.), ῡ in Com. (Ar. V. 1381, Pl. 975, al.), exc. Cratin. 144, Ar. Th. 105 (lyr., citing Agatho), and perh. Nu. 141; both quantities in τοίνυν, q.v.]
  • • 1 rarely of Time, now, perh. so used in Il. 10.105, cf. Parm. 19.1, Pi. P. 11.44, al., Epich. 170.6.
    • 2 in Ep. mostly as a particle of emphasis, ἧκε δʼ ἐπʼ Ἀργείοισι κακὸν βέλος· οἱ δέ νυ λαοὶ θνῇσκον Il. 1.382, etc.: freq. coupled with other Particles or Conjs., ἦ ῥά ν. 4.93; καί νύ κεν 3.373; οὔ ν., μή νύ τοι, 10.165, 1.28; ἐπεί νύ τοι ib. 416; ὥς νύ περ 2.258.
    • 3 in commands or entreaties, μή ν. μοι νεμεσήσετʼ 15.115: freq. with other Advbs., δεῦρό ν. come now ! 23.485; ἐνταῦθά ν. ὕβριζε A. Pr. 82, cf. Ar. Th. 1001, V. 149, Pl. 724; εἶά ν. Id. Pax 467, V. 430, Pl. 316: freq. with imper., φέρε ν. ib. 789; ἄγε ν. Id. Pax 1056, V. 381; σπεῦδέ ν. Id. Pl. 414; σίγαν. S. Aj. 87, Cratin. l.c.; περίδου ν. Ar. Nu. 644, cf. X. Cyr. 5.3.21, etc.; ὕφαινέ ν. B. Dith. 5.8 (Irigoin); so in Boeot., ν. ἔνθω IG 7.3172.88 (Orchom.); also in Cypr. with opt. in commands, δυϝάνοι ν., δώκοι ν., Inscr.Cypr. 135.6,16 H. (Idalion).
    • 4 in questions, τίς ν. ; τί ν.; who, what, why now? Il. 5.373, 1.414, 4.31; ἦ νυ . .; Od. 6.125. [In signf. I always perispom. In signf. II perispom. exc. when short, Hdn.Gr. 2.39, al.; enclit. when short, sts. in codd., as Il. 23.485 (Pap. in AJP 21.304, etc.; oxyt. when = δή, Tyrannio ap. Hdn.Gr. 2.27; καθʼ ὁμαλισμόν or κατʼ ἔγκλισιν when=δή, Sch. Ar. Pl. 414, Sch. A.R. 1.664). In codd. usu. perispom. in both senses, A. Pr. 82, Th. 242, 246, S. Ant. 705, El. 324, Ar. Pl. 414, V. 758, 922, etc.; even νῠν is written νῦν in codd. vett. Pi. passim, also in S. Aj. 87, Tr. 92, etc.; hence νυν may freq. be restored where the sense requires it. The accent of τοίνυ⏓ν perh. shows that both νῠν and νῡν could be enclitic.—Position: in signf. I νῦν can occupy any position; in signf. II it prefers (like other enclitics, but also like ἄν, δέ, γάρ, etc.) the second place in the sentence, e.g. πρός νύν σε πατρός S. Ph. 468, cf. OC 1333; ἀπό νύν με λείπετʼ ἤδη Id. Ph. 1177 (lyr.); μετά νυν δός E. Supp. 56 (lyr.); νυ (always enclitic) precedes other enclitics and allows only δέ to precede.] (Cf. Skt. nú, nú̄, nūnám, OE. nū ‘now’, etc.)

νῦν, nun, jetzt, sowohl von dem gegenwärtigen Augenblick, als von einem längern Zeitraume, der der Vergangenheit od. Zukunft entgegengesetzt wird ; Ggstz von πάλαι, οἷον ἐγὼ νοέω ἠμὲν πάλαι ἠδʼ ἔτι καὶ νῦν, Il. 9.105 ; Ggstz von ὀπίσσω, 6.354 ; φίλον τέως, νῦν δʼ ἐχθρόν, Aesch. Ch. 987 ; νῦν τε καὶ σμικρὸν ἔμπροσθεν, Plat. Phil. 18d ; τότε μὲν – νῦν δέ, Rep. I.329a u. öfter ; – νῦν ἄρτι, Crat. 396c ; νῦν ἡμέρη ἥδε, Il. 8.541.
   a) sehr gewöhnlich mit dem praes., Hom. u. Folgde überall ; auch mit dem imperat., ἄρχετε νῦν νέκυας φορέειν, Od. 22.437 ; νῦν δέρκου θαρσῶν, νῦν δέ μοι λέγε, Soph. Phil. 144, 152 (vgl. νύν); so auch mit dem imperat. aor., καὶ νῦν ἔασον, Aesch. Prom. 332 ; τὰ λοιπὰ νῦν ἀκούσατε, 705 ; Suppl. 315 ; ἐκεῖσε νῦν μέθες με, Soph. Phil. 805 ; ἀλλὰ νῦν ἔτʼ ἐν σαυτῷ γενοῦ, 983, öfter ; u. so auch μὴ νῦν ἔτʼ αὐτῶν μηδὲν ἐς θυμὸν βάλῃς, O.R. 975, μὴ νῦν ἔτʼ εἴπῃς, El. 316 ; auch beim opt. aor., O.R. 1183.
   b) mit dem perf.; οὓς γὰρ νῦν ἀκήκοας λόγους, Aesch. Prom. 917 ; εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ, Pers. 154 ; τὰ νῦν πεπραγμένα, 787 ; νῦν αὖ τρίτος ἦλθέ ποθεν σωτήρ, Ch. 1069 ; νῦν δʼ ἠπάτημαι δύσμορος, Soph. Phil. 937 ; ἔγνωκα μὲν νῦν, O.C. 96, vgl. Ant. 1150, Tr. 1064, öfter ; Plat. Rep. V.473e ; ἣ ἐμοὶ ἐξαίφνης νῦν οὕτωσι προσπέπτωκεν ἄρτι, Crat. 396c ; Xen. Cyr. 5.2.27.
   c) auffallender mit dem aor.; νῦν μὲν γὰρ Μενέλαος ἐνίκησεν, Il. 3.439, vgl. 13.772, Od. 1.43, 166, 182 ; τοιῶνδέ γʼ ἀρχῶν νῦν ἐπεμνήσθην πέρι, Aesch. Pers. 321, vgl. 524, 885 ; Ag. 1248 ; νῦν δὲ ὤρθωσας στόματος γνώμην, 1454 ; νῦν δʼ εἰσῆλθε ἔρις, Soph. O.C. 372 ; νῦν δʼ ἔχρισα, Trach. 685, vgl. 160, 650 ; Aj. 18, 974 ; u. in Prosa, καθάπερ νῦν εἶπες, wie du es so eben sagtest, Plat. Soph. 241d, Polit. 307c.
   d) auch mit dem imperf., vgl. weiter unten νῦν δή ; so Xen. καὶ γὰρ νῦν, ὅτε ἄνευ ἡμῶν ἐκινδυνεύετε, πολὺν φόβον ἡμῖν παρείχετε, Cyr. 4.5.48, vgl. 5.4.32, 6.1.43 ; Dem. 19.65 ὅτε γὰρ νῦν ἐπορευόμεθα, als wir jetzt, d.i. vor Kurzem reiften.
   e) cum futuro, den Beginn der künftigen Handlung in der Gegenwart zu bezeichnen, νῦν αὖτʼ ἐγχείῃ πειρήσομαι, Il. 5.279, 20.307, Od. 1.200 ; νῦν δὲ θεοῖσι πρῶτα δεξιώσομαι, Aesch. Ag. 825 ; vgl. Suppl. 49 ff, νῦν τῶν πρόσθε πόνων μνασαμένα τά τε νῦν ἐπιδείξω πιστὰ τεκμήρια ; u. Soph. νῦν δʼ εὐδαίμων ἀνύσει, Phil. 710 ; νῦν γέ σοι ἑκὼν ἐκστήσομαι, 1042 ; ὡς τοῦτο νῦν πεπράξεται, O.C. 865, öfter ; u. in Prosa, ταύτην καὶ ἐγὼ νῦν ἔχων διάξω, Xen. Cyr. 7.2.27.
   f) mit dem Artikel, gew. bei einem Nomen, so daß das partic. ὤν ergänzt, u. νῦν adjektivisch betrachtet werden kann, jetzig ; Aesch. ἀξιώτατος βροτῶν τῶν νῦν, Ag. 518 ; Plat. σοφωτάτῳ τῶν γε νῦν, Prot. 309c ; ἅπερ καὶ οἱ νῦν ἔχουσι, Rep. II.372e, u. sonst ; auch öfter bei Soph., ἡ νῦν ἱμέρα El. 906, ἀφʼ ἡμέρας τῆς νῦν O.R. 352, τῷ πότμῳ τῷ νῦν 272, ἐν νυκτὶ τῇ νῦν Ant. 16, ὁ νῦν ἔπαινος O.C. 1413, öfter ; Eur.; u. in Prosa, κατὰ τὸν νῦν δή λόγον Plat. Soph. 256c, τῶν νῦν τιμῶν, Rep. VII.540d. Aber auch τὸ νῦν u. τὰ νῦν, auch in einem Wort geschrieben, τονῦν, τανῦν, was das Jetzt anlangt, verstärkt = νῦν ; τὰ νῦν τάδε, Her. 7.104 ; oft bei den Tragg. u. in att. Prosa, ὥσπερ τὸ νῦν, Plat. Theaet. 187b, καθάπερ τὸ νῦν δή, Phil. 27a, τί οὖν τὰ νῦν ; Prot. 309b, öfter ; τὰ νῦν δὴ ἡμεῖς, Legg. III.686c ; vgl. τό γε νῦν, Pind. P. 11.44, τό περ νῦν, N. 7.101 ; δαίμων τὰ νῦν γʼ ἐλαύνει, Soph. O.C. 1750 ; τὰ δὲ νῦν τινʼ ἥκειν λόγος, 132 ; so auch τὸ νῦν εἶναι, Xen. Cyr. 5.3.42, An. 3.2.37 u. sonst, s. εἰμί – Abgeleitet von der Bezeichnung der Gegenwart ist der Gebrauch, daß es bes. einen Ggstz gegen einen hypothetischen Satz der Nichtwirklichkeit, das, was nun wirklich ist, ausdrückt ; εἰ γάρ μʼ ὑπὸ γῆν ἧκεν –, νῦν δʼ αἰθέριον κίνυγμα ὁ τάλας πέπονθα, Aesch. Prom. 157, vgl. 757, nun aber, so aber ; καλῶς ἂν ἐξείρητό σοι, εἰ μὴ ʼκύρει ζῶσʼ ἡ τεκοῦσα· νῦν δʼ, ἐπεὶ ζῇ, πᾶσʼ ἀνάγκη ὀκνεῖν, Soph. O.R. 985 ; οὐκ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός· νῦν δʼ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην, O.C. 274 ; vgl. 911, 1369, öfter ; εἰ μὲν γὰρ ἦν ἁπλοῦν –, νῦν δὲ τὰ μέγιστα τῶν ἀγαθῶν γίγνεται διὰ μανίας, Plat. Phaedr. 244a ; Thuc. 3.113 ; εἰ ἠπιστάμεθα, ὅτι ἥξει, οὐδὲν ἂν ἔδει – ·νῦν δέ, ἐπεὶ τοῦτʼ ἄδηλον, δοκεῖ μοι, Xen. An. 5.1.10, vgl. 7.8.16 ; Sp. – Unter den Vrbdgn mit Partikeln bemerke man bes. νῦν δή, jetzt nun, auch in Beziehung auf Vergangenes, so eben, ἃ νῦν δὴ ἔλεγον, Plat. Prot. 329c, ὅπερ νῦν δὴ σὺ ἤρου, Phaedr. 61e, ὅσα προσετάξαμεν νῦν δή, Rep. VI.491a ; aber auch mit dem fut., καὶ νῦν δὴ τοῦτον θήσομεν ἰδιώτην, Soph. 221c ; vgl. Lobeck Phryn. 19.

νῦν

• • 1

    At the present time, now : οἷοι νῦν βροτοί εἰσιν Il. 5.304. Cf. Il. 1.109, Il. 2.254, Il. 7.129, Il. 12.271, etc. : Od. 1.82, Od. 3.69, Od. 17.245, Od. 18.239, etc.

    At the present time, on the present occasion, now, as opposed in terms to the past or future : ἢ νῦν δηθύνοντʼ ἢ ὕστερον αὖτις ἰόντα Il. 1.27. Cf. Il. 1.455, Il. 3.439, Il. 4.321, etc. : τὸ πρίν : ἀτὰρ μὲν νῦν γε . . . Od. 4.32. Cf. Od. 1.369, Od. 3.366, Od. 6.243, etc.

  • 2

    In the time following more or less directly the present, now : νῦν δʼ εἶμι φθίηνδε Il. 1.169. Cf. Il. 1.59, 421, Il. 2.12, Il. 7.226, etc. : Od. 1.200, Od. 2.314, Od. 3.359, Od. 4.685, etc.

  • 3

    Looking back to an occurrence in the past, now : ὃς νῦν Ἀργείοισι κήδεʼ ἐφῆκεν Il. 1.445. Cf. Il. 1.506, Il. 2.274, Il. 4.12, Il. 13.772, etc. : Od. 1.35, 43, Od. 2.28, Od. 6.172, etc.

    So in a past supposition contrary to fact : νῦν ἂν ὕστατα λωβήσαιο Il. 1.232 = Il. 2.242.

  • 4

    νῦν δέ, but as it is : τιμήν μοι ὄφελλεν ἐγγυαλίξαι · νῦν δʼ οὐδέ με τυτθὸν ἔτεισεν Il. 1.354. Cf. Il. 1.417, Il. 2.82, Il. 9.519, Il. 12.326, etc. : Od. 1.166, Od. 2.79, Od. 14.371, Od. 18.403, etc.

  • 5

    In sentences expressing a command, request, exhortation or wish, with the temporal sense weakened or effaced, now : νῦν ἐμέθεν ξύνες ὦκα Il. 2.26. Cf. Il. 1.407, Il. 5.129, Il. 14.219, Il. 21.428, etc. : νῦν μήτʼ εἴης μήτε γένοιο Od. 18.79. Cf. Od. 1.271, Od. 2.281, Od. 4.395, Od. 8.202, Od. 10.320, Od. 11.441, etc.

  • 6

    Continuing an enumeration, now, and now : νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι . . . τῶν αὖ ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς Il. 2.681.

  • 7

    In a question, well now : πῶς γὰρ νῦν . . . ; Il. 10.424. Cf. Od. 18.223.

νῡν

• 1now, referring to present, immediate past, or immediate future.
• 1 adv. of time.
• • a νῦν πέφανται οὐκ ἄμμορος ἀμφὶ πάλᾳ κυναγέτας N. 6.13 “ὥσπερ τόδε δέρμα με νῦν περιπλανᾶται θηρός” (Stephanus: μίμνοι codd.) I. 6.47 combined with δέ and καί, εἰ δʼ ἀριστεύει μὲν ὕδωρ, κτεάνων δὲ χρυσὸς αἰδοιέστατος, νῦν δὲ Θήρων ἅπτεται Ἡρακλέος σταλᾶν (νῦν γε v. l.) O. 3.43 νῦν δὲ πὰρ Αἰγιόχῳ κάλλιστον ὄλβον ἀμφέπων ναίει I. 4.58 “νῦν δʼ εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα δέξεται εὐκλέα νύμφαν soon P. 9.55 ἦ μάλα δὴ μετὰ καὶ νῦν afterwards as now P. 4.64 μάκαρ δὲ καὶ νῦν, ὅτι P. 5.20 ἤτοι μεταίξαις σὲ καὶ νῦν N. 5.43 [νῦν codd., νυν corr. Er. Schmid. N. 6.8] καὶ νῦν ἐν Ἄρει μαρτυρήσαι κεν πόλις Αἴαντος I. 5.48 τὸ καὶ νῦν φέρει λόγον I. 8.61
  • b c. impv., exclam., simm., emphasising urgency. ἔπεχε νῦν σκοπῷ τόξον, ἄγε θυμέ O. 2.89 ὄτρυνον νῦν ἑταίρους O. 6.87 ἀλλὰ νῦν ἐπίνειμαι O. 9.5 μὴ νῦν λαλάγει τὰ τοιαῦτʼ O. 9.40 ἴσθι νῦν O. 11.11 ἐπακοοῖτε νῦν (Bergk: ἐπάκοοι νῦν codd.) O. 14.15 μελαντειχέα νῦν δόμον Φερσεφόνας ἔλθʼ, Ἀχοῖ O. 14.20 γνῶθι νῦν τὰν Οἰδιπόδα σοφίαν P. 4.263 ἔλα νῦν μοι πεδόθεν I. 5.38 κλῦτε νῦν Pae. 6.58 ἰὴ ἰῆτε νῦν μέτρα παιηόνων ἰῆτε, νέοι Pae. 6.121 Δαμαίνας πα[ῖ, ἐ]να[ισίμ]ῳ νῦν μοι ποδὶ στείχων ἁγέο Παρθ. 2. 66. μὴ νῦν νεκτα[ρ Παρθ. 2. 76. †θνατῶν†. νῦν ψᾶφον ἑλισσομέναν ὁπᾷ κῦμα κατακλύσσει ῥέον (the crux may conceal an impv.) O. 10.9 ἰὴ, ἰὴ, νῦν ὁ παντελὴς Ἐνιαυτὸς ὧραί τʼ ἐπῆλθον Pae. 1.5
  • c opposed to some other time, or hypothetical situation. νῦν ἐν καὶ τελευτᾷ O. 7.26 “ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ νῦν ἀρείονος ἐνέχεται ὄρνιχος ἀγγελίᾳ” P. 8.49 εἴ ποτʼ ἐμᾶν, ὦ Ζεῦ πάτερ, θυμῷ θέλων ἀρᾶν ἄκουσας, νῦν σε, νῦν εὐχαῖς ὑπὸ θεσπεσίαις λίσσομαι” (bis) I. 6.44 combined with various particles, νῦν δʼ ἐν αἱμακουρίαις ἀγλααῖσι μέμικται O. 1.90 τεά κεν ἀκλεὴς τιμὰ κατεφυλλορόησεν ποδῶν . νῦν δʼ Ὀλυμπίᾳ στεφανωσάμενος O. 12.17 νῦν δʼ ἔλπομαι μέν, ἐν θεῷ γε μὰν τέλος O. 13.104 οἱ μὲν πάλαι νῦν δʼ I. 2.9 τόν ποτε Κιλίκιον θρέψεν πολυώνυμον ἄντρον· νῦν γε μὰν P. 1.17 ἦ κεν ἀμνάσειεν, οἵαις ἐν πολέμοισι μάχαις . νῦν γε μὰν P. 1.50 τότε γὰρ . νῦν γε μὲν ἀλλοδαπᾶν κριτὸν εὑρήσει γυναικῶν ἐν λέχεσιν γένος P. 4.50 ἔτλαν δὲ πένθος οὐ φατόν. ἀλλὰ νῦν μοι Γαιάοχος εὐδίαν ὄπασσεν ἐκ χειμῶνος I. 7.37 ἀλλʼ ἁμέρᾳ γὰρ ἐν μιᾷ . νῦν δʼ αὖ μετὰ χειμέριον ζόφον I. 4.18, cf. Pae. 2.80 infra. ἐν Νεμέᾳ μὲν πρῶτον νῦν αὖτε Ἰσθμοῦ δεσπότᾳ I. 6.5 ἐν κρυοέσσᾳ συντυχίᾳ. νῦν δʼ αὖτις ἀρχαίας ἐπέβασε Πότμος συγγενὴς εὐαμερίας I. 1.39 οὐρανῷ προσπαλαίει νῦν γε πατρῴας ἀπὸ γᾶς . ἐν δὲ χρόνῳ for the present it is true . . . but . . P. 4.290 νῦν μὲν αὐτῷ O. 8.65
• 2 c. art., pro subs., τῶν νῦν δὲ καὶ Θρασύβουλος πατρῴαν μάλιστα πρὸς στάθμαν ἔβα (byz.: τῶν δὲ νῦν codd.) P. 6.43 τίμαθεν γὰρ τὰ πάλαι τὰ νῦν τʼ Παρθ. 2. 42. ξένον μή τιν κυριώτερον τῶν γε νῦν O. 1.105 παίδων δὲ παῖδες ἔχοιεν αἰεὶ γέρας τό περ νῦν καὶ ἄρειον ὄπιθεν N. 7.101 pro adv., τὸ νῦν τε καὶ τὸ λοιπὸν P. 5.117
• 3 fragg. ν]ῦν δʼ αὖ γλυκυμάχανον[ (supp. von Arnim) Πα. 2. 80. νῦν[ Πα. 13. a. 12 ]ει καὶ νῦν τέρας δι[ Πα. 13. c. 9. νῦν δεδ[ Θρ. 2. 5.

νῦν : now, freq. νῦν δή, νῦν αὖ, and esp. νῦν δέ, ‘as it is,’ ‘as it was,’ contrasting the real state of the case with a supposed one, Il. 1.417. In the uses that are not strictly temporal νῦν differs from νύν only in form (quantity), not in meaning, Il. 10.175.

νῦν

• • Inow at this very time, Lat. nunc, οἳ νῦν βροτοί εἰσι mortals who now live, such as they are now, Il.; so in Attic, οἱ νῦν ἄνθρωποι men of the present day; τὸ νῦν the present time, Plat.;— τὰ νῦν (often written τανῦν) used simply like νῦν, Hdt., Attic
  • • 2also of what is just past, just now, but now, Hom., Soph.
    • 3now, i. e. as it is, as the case now stands, Thuc.; so, καὶ νῦν even in this case, Xen.
  • IIbesides the sense of Time, the enclit. νυν, νυ denotes
  • • 1immediate sequence of one thing upon another, then, thereupon, thereafter, Hom.
    • 2also by way of Inference, then, therefore, Il., etc.
    • 3used to strengthen a command, δεῦρό νυν quick then! Il.; εἶά νυν, etc.; φέρε νυν, ἄγε νυν, σπεῦδέ νυν, σίγα νυν, etc., Xen.:—also to strengthen a question, τίς νυν; τί νυν; who then? what then? Xen.