ἐπαχθής

ἐπαχθ-ής, ές, (ἄχθος)

• heavy, ponderous, ῥήματα Ar. Ra. 940.
• • II metaph., burdensome, grievous, ἅπαντʼ ἐπαχθῆ (so Stanley for ἐπράχθη) A. Pr. 49; εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν Pl. Phd. 87a; ἐπαινεῖν ἐπαχθέστερόν [ἐστι] Id. Lg. 688d; ἵνα μηδὲν ἐπαχθὲς λέγω not to say anything offensive, D. 18.10; ἐπαχθεῖς αἱ ὑπερβολαί Arist. EN 1127b8: Sup. -έστατος, θάνατος Phalar. Ep. 1; κακά Ph. 2.402; τὸ ἐ. τῶν λόγων invidiousness, offence, Pl. Euthd. 303e; τὸ ἐ. [τῆς σοφιστικῆς τέχνης] Id. Prt. 316d. Adv. -θῶς, ἐνέγκαι, = Lat. aegre ferre, D.H. Th. 41.
  • • 2 of persons, ἐ. ἦν ἐς τοὺς πολλούς Th. 6.54, cf. Pl. Men. 90a; κινδυνεύει τὸ λίαν εὐτυχεῖν . . ἐπαχθεῖς ποιεῖν D. 21.205. Adv. Comp. -έστερον, τισὶ βιῶναι Pl. Ep. 327b.

ἐπαχθής, ές, lästig, drückend, beschwerlich, unangenehm ; εἴς τινα, Thuc. 6.54 ; τινί, Plut. u. A.; neben ὀγκώδης, dem κόσμιος καὶ εὐσταλὴς ἀνήρ entgeggstzt, arrogant, Plat. Men. 90a ; εἰ μὴ ἐπαχθές ἐστιν εἰπεῖν Phaed. 87a ; vgl. Charm. 158d ; öfter von übertriebenem u. deshalb unangenehmem Lobe, πολὺς ἦν τοῖς ἐπαίνοις καὶ ἐπ. Aesch. 2.41 ; – τὸ ἐπαχθές, das Gehässige, z.B. λόγων Plat. Euthyd. 303d ; ῥήματα ἐπαχθῆ Ar. Ran. 940 ; νόμος οὐκ ἔστιν ἐπ. Arist. Eth. 10.10.
• Adv., ἐπαχθῶς φέρειν, moleste ferre, Dion.Hal. Thuc. 41.

ἐπαχθής ἐπ-αχθής, ές ἄχθος

• • Iheavy, ponderous, Ar.
  • IImetaph. burdensome, annoying, grievous, Aesch., Plat.
  • • 2of persons, Thuc., Dem.