ψαύω

ψαύω, Ep. impf. ψαῦον Il. 13.132; ψαύεσκον (ἐπι-) Orph. L. 126: fut. ψαύσω A. Ch. 182, etc.: aor. ἔψαυσα Pi. N. 5.42, etc.: pf. ἔψαυκα (παρ-) S.E. M. 7.116:—Pass., aor. ἐψαύσθην Dsc. 2.14: pf. ἔψαυσμαι (παρ-) Hp. Morb. 4.44:—

• touch, τινος Il. 23.519, 806, Hdt. 2.47. etc.; ἁπτόμενοι καὶ ψ. ἀλλήλων in close contact, Plu. Pyrrh. 12: metaph., μὴ ψαύειν ἀδικίας ὃν τρόπον οὐδὲ πυρός Phld. Rh. 2.155S.: c. dat. instr., ψαῦον . . κόρυθες . . φάλοισι the helmets touched with their φάλοι, Il. 13.132, 16.216; τῇ κεφαλῇ τοῦ οὐρανοῦ ψ. Hdt. 3.30; χεροῖν . . ἔψαυσα πηγῆς A. Pers. 202; εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί Id. Ch. 182: but the dat. is used for the gen. in Pi. P. 9.120, Herod. 4.75, Q.S. 8.349 (cf. θιγγάνω II.3, προσψαύω):—ψαύω never takes acc. exc. in αἵματι ψαῦσαι θύρας Ezek. Exag. 158: in S. Ant. 857, ἔψαυσας ἀλγεινοτάτας ἐμοὶ μερίμνας, πατρὸς τριπόλιστον οἶκτον (v.l. οἶτον) , μερίμνας is gen. sg. and οἶκτον or οἶτον is acc. depending on ἔψαυσας . . μερίμνας, = ἐποίησάς με μεριμνᾶν; and ib. 961, κεῖνος ἐπέγνω μανίαις ψαύων τὸν θεὸν ἐν κερτομίοις γλώσσαις, the construction is ἐπέγνω τὸν θεόν, ψαύων (sc. αὐτοῦ) he learned to know the god, assailing (him): later writers used the Pass. as if the Act. had a trans. sense, Dsc. l.c., Plu. Frig. 2.951d.
• • • 2 touch lightly. a way of feeling the pulse, opp. θλίβω, Gal. 8.808: metaph., touch upon a subject, notice it slightly, Plb. 1.13.8:—Med., c. acc. rei, touch lightly upon a subject, Gal. 18(1).331.
    • 3 touch as an enemy, lay hands upon, τινος E. IA 1559: abs., κλάοις ἄν, εἰ ψαύσειας A. Supp. 925, cf. S. OC 856.
    • 4 touch, affect, οὐ γὰρ ἄκρας καρδίας ἔψαυσέ μου E. Hec. 242.
    • 5 reach, gain, ὕμνων Pi. N. 5.42; ψ. Ἀφροδίτας Id. O. 6.35: abs., hit the mark, AP 7.428.11 (Mel.).
    • 6 Math., ἐπίπεδα ψαύοντα tangent planes, Archim. Con.Sph. 17.
  • II rarely in Pass., to be touched, of the star-fish, ἐνδίδωσι τὸ σῶμα καὶ περιορᾷ ψαυόμενον ὑπὸ τῶν παρατρεχόντων Plu. Sollert. 2.978b, cf. Frig. 951d (if the comma be placed before, not after, οὐσίας) ; ὅσοι ὑπὸ τῶν Ἀμινναίων (sc. οἴνων) ψαύονται κεφαλῆς those who are affected in the head . ., Dsc. 5.19.—The word is very rare in early Prose, Antipho 3.3.5, X. Mem. 1.4.12: freq. later, Plb. 1.13.8, al., Plu. Gen.Socr. 2.589f, al.

ψαύω, perf. pass. ἔψαυσμαι, aor. ἐψαύσθην, berühren, antasten, befühlen ; gew. c. gen.; Il. 23.519, 806 ; H.h. Ven. 125 ; Her. 2.47, 3.30 ; Pind. N. 5.42 ; Od. 6.35 ; Aesch. χεροῖν καλιρρόου ἔψαυσα πηγῆς Pers. 198 ; εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί Ch. 180 ; Soph. Trach. 1002, O.R. 1405 u. öfter ; Eur. Or. 369 ; μὴ ψαῦʼ ὧν σε μὴ ψαύειν χρεών El. 223, u. öfter ; selten in att. Prosa, wie Xen. Mem. 1.4.12 Antipho 3 γ 5 ; ψαῦον κόρυθες φάλοισιν Il. 13.132, 11.216 ist eigtl. die Helme stießen mit den Büschen an einander ; Pind. P. 9.124 vrbdt ὃς ἂν πρῶτος ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις, wer sie zuerst am Kleide berührte ; vgl. Qu.Sm. 8.349 ἄνω δʼ ἔψαυε νέφεσσι τρυφάλεια ; feindlich angreifen, erreichen, treffen, so auch im med., Sp.; absolut, κἀμὲ φέρων ἐπʼ ὠμοῖς ψαύει ματαίαις χερσίν, Soph. Trach. 562 ; O.C. 1541 ; übertr. von der Rede, κεῖνος ἐπέγνω μανίαις ψαύων τὸν θεὸν ἐν κερτομίοις γλώσσαις, Ant. 951, wo der acc. θεόν von ἐπέγνω abzuhangen scheint, wenn man ihn nicht von ψαύω = λοιδορέω abhangen läßt ; ib. 850 ἔψαυσας ἀλγεινοτάτας ἐμοὶ μερίμνας ist μερίμνας entweder der gen. oder der accus., da ψαύων hier so viel wie »erwähnen«, »sagen« ist.
Uebertr. = leicht berühren, einen Gegenstand nur andeuten, ἐπὶ κεφαλαίων ψαύειν τῶν πράξεων Pol. 1.13.8, u. öfter, u. a.Sp.

ψαύω

(ἐπι-)

• • 1

    To be so close together as to touch, to touch : ψαῦον κόρυθες φάλοισιν Il. 13.132= Il. 16.216.

  • 2

    To come into contact with, bring something into contact with, touch.

    With genit. : ψαύουσιν ἐπισσώτρου τρίχες Il. 23.519, ὸππότερός κε ψαύσῃ ἐνδίνων 806.

ψαύω

• • a touch c. gen. εἶπε δʼ ἐν μέσσοις ἀπάγεσθαι, ὃς ἂν πρῶτος θορὼν ἀμφί οἱ ψαύσειε πέπλοις P. 9.120
  • b met., c. gen., attain to, experience γλυκείας πρῶτον ἔψαυσʼ Ἀφροδίτας O. 6.35 ποικίλων ἔψαυσας ὕμνων N. 5.42

ψαύω (ψάϝω), ipf. ψαῦον, aor. ἔψαυσα: touch lightly, graze; τινος, Il. 23.519, 806.

ψαύω .ψαύω, akin to ψάω

• • • 1to touch, c. gen., Il., etc.; c. dat. instrumenti, Il.; χεροῖν ἔψαυσα πηγῆς Aesch.: but ψαύειν τινι to to touch a thing, Pind.: —in Soph. it seems to be used c. acc., κεῖνος ψαύων τὸν θεόν assailing the god, Antig. 961; but Soph. Antig. 857, ἔψαυσας μερίμνας, πατρὸς οἶτον thou didst touch on a theme of grief, —my fatherʼs fate, — μερίμνας is gen., and οἶτον acc. in apposition.
    • 2to touch as an enemy, lay hands upon, τινός Eur.
    • 3to touch, reach, affect, ἄκρας καρδίας ἔψαυσέ μου Eur.:—Mid. also, to reach, gain, Pind.