κεφαλή

κεφᾰλή, ἡ,

• head of man or beast, Hom. (v. infr.), Alc. 15, etc.; once in A., Th. 525 (lyr.), once in S., Aj. 238 (anap.), also in E., Fr. 308 (anap.), Rh. 226 (lyr.), al.; ἄλλου οὐδενὸς ἐμψύχου κ. γεύσεται Αἰγυπτίων οὐδείς Hdt. 2.39; κεφαλῇ . . μείζονες taller in stature, Il. 3.168; so μείων . . κεφαλήν ib. 193 Aristarch.: freq. with Preps.,
• • • • a κατὰ κεφαλῆς, Ep. κὰκ κεφαλῆς, down over the head, κόνιν . . χεύατο κὰκ κεφαλῆς Il. 18.24, cf. Od. 8.85, etc.
      • b κατὰ κεφαλήν, Ep. κὰκ κεφαλήν on the head, Ἐρύλαον . . βάλε πέτρῳ μέσσην κὰκ κεφαλήν Il. 16.412, cf. 20.387, 475: in Prose, from above, X. HG 7.2.8: c.gen., above, κ. κ. τινῶν γενέσθαι ib. 7.2.11; τὸ κ. κ. ὕδωρ, of rain water, Thphr. HP 4.10.7 (-ὴν codd.), CP 6.18.10 (-ῆς): in Archit., upright, IG 2(2).463.42; also, per head, each person (cf. infr. I.2), Arist. Pol. 1272a14, LXX Ex. 16.16; κατὰ κεφαλὴν τῶν κωμητῶν PPetr. 2p.17 (iii B. C.).
      • c ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς from head to foot, Il. 23.169; τὰ πράγματα ἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κ. σοι πάντʼ ἐρῶ Ar. Pl. 650.
      • d ἐπὶ κεφαλήν head foremost, ἐπὶ κ. κατορύξαι to bury head downwards, Hdt. 3.35; ἐπὶ κ. ὠθέεσθαι to be thrust headlong, Id. 7.136, cf. Hyp. Fr. 251; ἐπὶ κ. ὠθεῖν τινα ἐκ τοῦ θρόνου Pl. R. 553b; ἐπὶ τὴν κ. εἰς κόρακας ὦσον Men. Sam. 138; εὐθὺς ἐπὶ κ. εἰς τὸ δικαστήριον βαδίζειν D. 42.12; οὐ βουλόμενος πολίτας ἄνδρας ἐπὶ κ. εἰσπράττειν τὸν μισθόν recklessly, Hyp. Lyc. 17; ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς περιφέρειν carry on high, in token of admiration, Pl. R. 600d.
    • 2 as the noblest part, periphr. for the whole person, πολλὰς ἰφθίμους κ. Il. 11.55, cf. Od. 1.343, etc.; ἶσον ἐμῇ κ. no less than myself, Il. 18.82; ἑᾷ κ. Pi. O. 7.67; esp. in salutation, φίλη κ. Il. 8.281, cf. 18.114; ἠθείη κ. 23.94; Ἄπολλον, ὦ δία κ. E. Rh. 226 (lyr.): in Prose, Φαῖδρε, φίλη κ. Pl. Phdr. 264a; τῆς θείας κ. Jul. Or. 7.212a: in bad sense, ὦ κακαὶ κεφαλαί Hdt. 3.29; ὦ μιαρὰ κ. Ar. Ach. 285: periphr. in Prose, πεντακοσίας κεφαλὰς τῶν Ξέρξεω πολεμίων Hdt. 9.99: in bad sense, ἡ μιαρὰ καὶ ἀναιδὴς αὕτη κ. D. 21.117, cf. 18.153; ἡ κ. τῶν αὐτοῦ PRein. 57.8 (iv A.D.); μεγάλη κ. a great personage, Vett.Val.74.7; cf. supr. I b fin.
    • 3 life, ἐμῇ κ. περιδείδια Il. 17.242; σύν τε μεγάλῳ ἀπέτεισαν, σὺν σφῇσιν κεφαλῇσι 4.162; παρθέμενοι κεφαλάς staking their heads on the cast, Od. 2.237; τὴν κ. ἀποβαλέεις Hdt. 8.65.
    • 4 in imprecations, ἐς κεφαλὴν τράποιτʼ ἐμοί on my head be it! Ar. Ach. 833; ἐς τὴν κ. ἅπαντα τὴν σὴν τρέψεται Id. Nu. 40; ἃ σοὶ καὶ τοῖς σοῖς οἱ θεοὶ τρέψειαν εἰς κ. D. 18.290; ἐς κ. σοί (sc. τράποιτο) Ar. Pax 1063, Pl. 526; σοὶ εἰς κ. Pl. Euthd. 283e; τὰ μὲν πρότερον . . ἐγὼ κεφαλῇ ἀναμάξας φέρω Hdt. 1.155; οἷς ἂν . . τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὴν κ. ἀναθεῖεν D. 18.294; τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κ. ὑμῶν Act.Ap. 18.6.
  • II of things, extremity,
  • • • a in Botany, κ. σκορόδου head ( = inflorescence) of garlic, Ar. Pl. 718, cf. Plb. 12.6.4; κ. μήκωνος Thphr. HP 9.8.2; ῥίζα κ. ἔχουσα πλείονας tubers, Dsc. 3.120.
      • b in Anatomy, κεφαλαὶ τῆς κάτω γνάθου, prob. the condyloid and coronoid processes, Hp. Art. 30; ἡ κ. τοῦ ὄρχεως, = ἐπιδιδυμίς, Arist. HA 510a14, cf. Gal. 4.565; μηροῦ, κνήμης κ., Poll. 2.186, 188; of the base of the heart, Gal. UP 6.16; but, apex, Hp. Cord. 7; of the sac in poulps, Arist. PA 654a23, 685a5; of muscles, origin, Gal. UP 7.14.
      • c generally, top, brim of a vessel, Theoc. 8.87; coping of a wall, X. Cyr. 3.3.68; capital of a column, CIG 2782.31 (Aphrodisias), LXX 3 Ki. 7.16, Poll. 7.121.
      • d in pl., source of a river, Hdt. 4.91 (but sg., mouth, οἶδα Γέλα ποταμοῦ κεφαλῇ ἐπικείμενον ἄστυ Call. Aet. Oxy. 2080.48 [Fr. 43.46 Pf.]): generally, source, origin, Ζεὺς κ. (v.l. ἀρχή), Ζεὺς μέσσα, Διὸς δʼ ἒκ πάντα τελεῖται τέτυκται codd.) Orph. Fr. 21a; starting-point, κ. χρόνου Placit. 2.32.2 (κρόνου codd.), Lyd. Mens. 3.4; κ. μηνός ib. 12.
      • e extremity of a plot of land, PPetr. 3p.72 (iii B.C.), PFlor. 50.83 (iii A.D.).
  • III Ὁμηρείη κ. bust of Homer, IG 14.1183.10.
  • IV κ. περίθετος wig, head-dress, Ar. Th. 258.
  • V metaph., κ. δείπνου pièce de résistance, Alex. 172.15.
  • • 2 crown, completion, κεφαλὴν ἐπιθεῖναι Pl. Ti. 69b; ὥσπερ κ. ἀποδοῦναι τοῖς εἰρημένοις Id. Phlb. 66d, cf. Grg. 505d; ὥσπερ κεφαλὴν ἔχουσα ἐπιστήμη Arist. EN 1141a19; consummation, σχεῖν κ. Pl. Ti. 39d.
    • 3 sum, total, πάσας ἐρρηγείας Tab.Heracl. 1.36; of money, IG 12(9).7 (Carystus, iv B. C.), SIG 245ii 36 (Delph., iv B. C.).
    • 4 band of men, LXX Jb. 1.17; right-hand half of a phalanx (opp. οὐρά), Arr. Tact. 8.3, Ael. Tact. 7.3.
    • 5 Astron., κ. τοῦ κόσμου, of Aries, Heph.Astr. 1.1. (ghebh-, cf. κεβλή and Engl. gable.)

κεφαλή, ἡ (sanscr. kapâlas, lat. caput);
1) Kopf, Haupt, sowohl von Menschen als von Tieren, von Hom. an überall ; ὕπερθε φοξὸς ἔην κεφαλήν Il. 2.218 ; κεφαλῇ κατανεύσομαι 1.524 ; ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς, vom Kopf bis zu den Füßen, Il. 23.169 u. A., auch ἐκ τῶν ποδῶν ἐς τὴν κεφαλήν, Ar. Plut. 649 ; Aesch. hat das Wort nur Spt. 507 u. Soph. nur Aj. 238 ; öfter Eur., Ar., u. in Prosa gewöhnlich ; ἐπὶ κεφαλήν, auf den Kopf, kopfüber, ὠθεῖν Her. 7.136 ; ἐπὶ κεφαλὴν ὠθεῖ ἐκ τοῦ θρόνου Plat. Rep. VIII.553b ; Sp., wie Dion.Hal. 7.36 Luc. Tim. 44 ; μὴ εὐθὺς ἐπὶ κεφαλὴν πρὸς τὸ δικαστήριον βαδίζειν, Hals über Kopf, Dem. 42.12 ; vgl. noch Lobeck Phryn. 440.
2) das Haupt des Menschen, als der edelste Teil, die ganze Person umschreibend ; τίπτε μοι, ἠθείη κεφαλή, δεῦρʼ εἰλήλουθας ; Il. 23.94, teures Haupt, wie 8.281 ; τοίην γὰρ κεφαλὴν ποθέω Od. 1.343, vgl. 11.549 ; ähnl. νῦν δʼ εἶμʼ, ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω Ἕκτορα Il. 18.114 ; Ἄπολλον ὦ δία κεφαλά Eur. Rhes. 226 ; μιαρὰ κεφ. Ar. Ach. 285 ; auch in Prosa, μετὰ σοῦ τῆς θείας κεφαλῆς Plat. Phaedr. 234d ; Φαῖδρε, φίλη κεφαλή 264a ; ὦ μιαρὰ κεφαλή Dem. 21.135, öfter ; Themist.; κατὰ κεφαλήν, kopfweise, viritim, Arist. Pol. 2.10.
3) übertr., das Leben, wie auch wir in vielen Vrbdgn »Kopf« für »Leben« sagen ; ὅσσον ἐμῇ κεφαλῇ πέρι δείδια μή τι πάθῃσι Il. 17.242 ; ἔργον, ὃ σῇ κεφαλῇ ἀναμάξεις Od. 19.91, du wirst es mit deinem Kopfe büßen ; σύν τε μεγάλῳ ἀπέτισαν, σὺν σφῇσιν κεφαλῇσιν, büßten es mit ihren Köpfen, ihrem Leben ab, Il. 2.161 ; κεφαλὰς παρθέμενοι, ihre Köpfe daran setzend, ihr Leben aufs Spiel setzend, Od. 2.237, wofür 3.74 ψυχάς steht ; so auch Ar., ἐς κεφαλὴν τρέποιτʼ ἐμοί ; an den Kopf, ans Leben gehen, Ach. 833 ; ἃ νῦν εἰς κεφαλὴν ὑμᾶς αὐτῷ δεῖ τρέψαι Dem. 19.130 ; auch ohne Verbum, σοὶ εἰς κεφαλήν, auf deinen Kopf, Plat. Euthyd. 283e, wo der Ausdruck als ἀγροικότερον bezeichnet wird.
4) auch von anderen Dingen das Hauptende, Kopfende ; ὑπὲρ κεφαλᾶς, über den Rand des Gefäßes, Theocr. 8.87 ; ὄρχεως Arist. H.A. 3.1 ; oft bei Medic. ein Knochen u. dgl.; der Säulenknauf, Poll. 7.121 ; – μήκωνος, Mohnkopf, Theophr.; σκορόδου, Knoblauchzwiebel, Ar. Plut. 718 ; Pol. 12.6.4 ; – τῆς τάφρου, vom Walle, Xen. Cyr. 3.3.66 ; – ποταμοῦ, die Quellen, Her. 4.91.
5) Hauptsache, Hauptsatz, Hauptergebnis, wie man es zum Schlusse einer Rede zusammenfaßt ; Plat. vrbdt τελευτὴν ἤδη καὶ κεφαλὴν πειρώμεθα ἐπιθεῖναι τοῖς πρόσθεν Tim. 69a ; ὥσπερ κεφαλὴν ἀποδοῦναι τοῖς εἰρημένοις Phil. 66d, vgl. Gorg. 505d ; Arist. Eth. 6.7. – Später auch so = Hauptperson, Anführer.

κεφαλή

-ῆς, ἡ.

Locative κεφαλῆφι Il. 10.30, 257, 261, 496: Od. 20.94.

This form as ablatival genit. Il. 10.458.

As true genit. Il. 11.350, Il. 16.762.

• • 1

    The head: κεφαλῇ κατανεύσομαι Il. 1.524, κεφαλὴν ἴκελος Διί (in face) Il. 2.478. Cf. Il. 2.20, Il. 5.73, Il. 10.15, Il. 11.72, Il. 12.385, Il. 13.202, etc.: ἄγχι σχὼν κεφαλήν Od. 1.157. Cf. Od. 1.208, Od. 5.232, Od. 6.226, Od. 8.68, Od. 9.498, Od. 13.29, etc.

    In reference to the Gorgon Il. 5.741: Od. 11.634.

    To Ate Il. 19.126.

  • 2

    In reference to one’s height>: κεφαλῇ μείζονες ἄλλοι ἔασιν (in stature) Il. 3.168. Cf. Il. 3.193, 227 (by his . . .).

  • 3

    the head as typifying the life: ἀπέτεισαν σὺν σφῆσιν κεφαλῇσιν Il. 4.162. Cf. Il. 17.242: Od. 2.237, Od. 19.92.

  • 4

    In an oath or adjuration: λίσσομʼ ὑπὲρ σῆς αὐτοῦ κεφαλῆς Od. 15.262. Cf. Il. 15.39.

  • 5

    As periphrasis for a person: τεῦκρε, φίλη κεφαλή Il. 8.281, πολλὰς ἰφθίμους κεφαλὰς Ἄϊδι προϊάψειν Il. 11.55. Cf. Il. 18.82, 114, Il. 21.336, Il. 22.348, Il. 23.94, Il. 24.276, 579: τοίην κεφαλὴν γαῖα κατέσχεν, Αἴαντα Od. 11.549. Cf. Od. 1.343, Od. 11.557.

    Sim.: αἳ ἐμῇ κεφαλῇ κατʼ ὀνείδεα χεῦαν Od. 22.463.

  • 6

    Of animals. Of sheep Il. 3.273–Of a wild goat Il. 4.109.

    Of a wild boar Il. 9.548.

    Of swine Od. 10.239, Od. 14.422.

    Of a serpent (represented in art) Il. 11.39.

    Of horses Il. 23.381.

    Of an ox Od. 3.446.

    Of a dog Od. 17.291.

κεφαλή , κεφαλῆφι: head; typical of life, Il. 4.162, Od. 2.237, Il. 17.242; several expressions have no equivalent in Eng., φίλη, ἠθείη κεφαλή (carum caput), terms of endearment; as the source of voice, Il. 11.462, Il. 16.76.

κεφαλή

• • Ithe head of man or beast, Hom., etc.; κατὰ κεφαλῆς, Epic κὰκ κεφαλῆς, over the head, Hom.; κὰκ κεφαλήν on the head, Il.:— ἐς πόδας ἐκ κεφαλῆς from head to foot, Il.:— ἐπὶ κεφαλήν head foremost, head downwards, headlong, Hdt., Plat., etc.
  • • 2the head, put for the whole person, Hom.; ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ like myself, Il.; φίλη κ., Lat. carum caput, Il.: in bad sense, ὦ κακαὶ κεφαλαί Hdt.; ὦ μιαρὰ κ. Ar.
    • 3the head, i. e. the life, παρθέμενοι κεφαλάς setting their heads on the cast, Od.:—in imprecations, ἐς κεφαλὴν τρέποιτʼ ἐμοί on my head be it! Ar., etc.
  • IIgenerally, κ. σκορόδου a head of garlic, Ar.: the top or brim of a vessel, Theocr.: the coping of a wall, Xen.:—in pl. the head or source of a river, Hdt.
  • IIImetaph., like κεφάλαιον, the crown, completion of a thing, Plat.