ἐρυθριάω
ἐρυθριάω, to be apt to blush, to colour up
Could not find ἠρυθρίασεν in Logeion dictionaries.
ἠρυθρίασεν aorist active indicative 3rd singular of ἐρυθριάω
ἐρυθρ-ιάω, Ep. part. -ιόων Musae. 161: impf. ἠρυθρίων Luc. Laps. 1, etc.: aor. 1 ἠρυθρίᾱσα Pl. Ly. 204c, etc.: pf. ἠρυθρίᾱκα PTeb. 37.10 (i B. C.) (v. ἀπηρυθριᾱκότως): —
- blush, colour up, Pl. Prt. 312a, D. 18.128; ἀστεῖόν γε.. ὅτι ἐρυθριᾷς Pl. Ly. 204c: c. part., blush at doing, Dromo 1; ὅστις δʼ ἐρυθριᾷ..πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ γονέας, οὐκ ἔστιν κακός Antiph. 261, cf. Men. 782, Diph. 135; also ἐ. τινά to blush before one, Aristaenet. 1.13, Lyd. Mag. 3.38; τὴν ἀρχήν ib. 50: c. inf., Ph. 2.310, Chor. in Lib. 4.775 Reiske.
- 2 to be inflamed, Aret. SA 1.8.
ἐρυθριάω-ῶ (impf. ἠρυθρίων, ao. ἠρυθρίασα [ᾱσ], fut. et pf. inus.) devenir rouge, rougir, Ar. Nub. 1216 ; Plat. Lys. 204c ; cf. Dém. 270, 2 ; τινα, Aristén. 1, 13, devant qqn ; avec l’inf. Lib. 4, 775 ||
➳ Prés. ind. 3 pl. épq. ἐρυθριόωσι, Opp. H. 3, 25 ; part. prés. épq. ἐρυθριόων, Mus. 161.
Étym. ἐρυθρός.
ἐρυθριάω, erröten, schamrot werden, Ar. Nub. 220 ; Plat. Prot. 312a, Lys. 204c u. öfter ; ἀλλὰ κἂν ἑτέρου λέγοντος ἐρυθριάσειε Dem. 18.128 ; τινά, vor Einem, Aristaen. 1.13.
ἐρυθριάω
- to be apt to blush, to colour up, Ar., etc.