ἑαυτοῦ
ἑαυτοῦ, ἑαυτοῦ, ἑαυτῆς, ἑαυτοῦ, himself, herself, itself
- Αreflex. Pron. of 3rd pers., of himself, herself, itself, etc.; first in Alc. 78, Hdt., and Att. (Hom. has ἕο αὐτοῦ, οἷ αὐτῷ, ἑ αὐτόν): αὐτὸ ἐφʼ ἑαυτό (v.l. -τοῦ) itself by itself, absolutely, Pl. Tht. 152b; αὐτὸ ἐφʼ αὑτοῦ ib. 160b; ὅταν τὸ ἐφʼ ἑαυτὸν ἕκαστος σπεύδῃ Th. 1.141; αὐτὸ καθʼ αὑτό Pl. Tht. 157a; αὐτὰ πρὸς αὑτά ib. 154e; ἀφʼ ἑαυτῶν, ἑαυτοῦ, of themselves, himself, Th. 5.60, X. Mem. 2.10.3; ἐφʼ ἑαυτοῦ, v. ἐπί; ἐν ἑαυτῷ γίγνεσθαι, ἐντὸς ἑαυτοῦ γ., v. ἐν, ἐντός; παρʼ ἑαυτῷ at his own house, ib. 3.13.3, etc.: esp. with Comp. and Sup., ἐγένοντο ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν they surpassed themselves, Hdt. 8.86; πλουσιώτεροι ἑαυτῶν continually richer, Th. 1.8; θαρραλεώτεροι αὐτοὶ ἑαυτῶν Pl. Prt. 350a, cf. d; τῇ αὐτὸ ἑωυτοῦ ἐστι μακρότατον at its very greatest length, Hdt. 2.8, cf. 149, 4.85, 198.
- II in Att., Trag., and later, αὑτοῦ, etc., is used for the 1st or 2nd pers., as for ἐμαυτοῦ, αὐτὸς καθʼ αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ A. Ch. 221, cf. S. OT 138, etc.; for σεαυτοῦ, μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα A. Ag. 1297, cf. 1141, Pl. Phd. 101c (v.l.), Ph. Bel. 59.16, etc.: so in pl., τὰ αὑτῶν ( = ἡμῶν αὐτῶν) ἐκποριζώμεθα Th. 1.82; δώσομεν ἑαυτούς Epicur. Sent.Vat. 47; ἐφʼ ἑαυτοῖς by ourselves, LXX 1 Ki. 14.9, cf. PPar. 47.26 (ii B. C.), 2 Ep.Cor. 7.1, etc.; ἑαυτῶν, = ὑμῶν αὐτῶν, PPar. 63.128 (ii B. C.).
- III pl., ἑαυτῶν, ἑαυτοῖς, etc., is sts. used for ἀλλήλων, ἀλλήλοις, one another, διάφοροι ἑωυτοῖσι Hdt. 3.49; παρακελευόμενοι ἐν ἑαυτοῖς Th. 4.25, etc.; καθʼ αὑτοῖν one against the other, S. Ant. 144 (anap.); πρὸς αὑτούς D. 18.19; περιιόντες αὑτῶν πυνθάνονται Id. 4.10, cf. Pl. Ly. 215b.
1 pron. refl. de 3a pers. de sí mismo, propio
νόον δὲ Ϝαύτω πάμπαν ἀέρρει
eleva enormemente su propio espírituΓαῖα ... ἐγείνατο ἶσον ἑωυτῇ Οὐρανόν
Gea engendró a Urano igual a ellaκαθ' ἑαυτό τε κεῖται
σφαῖρος ... ἶσος ἑαυτῷ
γινώσκειν ἑωυτοὺς καὶ σωφρονεῖν
ὁ φθονέων ἑωυτὸν ὡς ἐχθρὸν λυπέει
τὴν ἑαυτοῦ γνώμην ἀπεφαίνετο Σωκράτης
ἄνδρας ... ἀξίους τᾶς] ἑϋτοῖ ἀνγρέσιος
ἔχειν ... τὸν ὄντως ἑαυτόν
ser dueño de su propio y verdadero serἙαυτὸν τιμωρούμενος
El castigador de sí mismo tít. de comedias de Menandro y Terencioἀνανεώσασθαι τὴν φιλίαν ἑαυτοῖς
renovar los lazos de amistad entre sí
• en giros prep.
ὅταν ... τὸ ἐφ' ἑαυτὸν ἕκαστος σπεύδῃ
cuando cada cual se afana por lo que le interesaἐφ' ἑαυτῶν διενοοῦντο ... πλεῖν
ἐν ἑαυτῷ γίγνεσθαι
volver en sí, recuperar el juicioπαρ' ἑαυτῷ
en su propia casaὑπὲρ ἁτοῦ καὶ τῆς γυναικός
• reforzado por el pron. αὐτός como suj.
αὐτὸ ἐφ' ἑαυτοῦ τὸ πνεῦμα
el viento por sí mismoοὐδὲν εἶναι ἓν αὐτὸ καθ' αὑτό
ninguna cosa es un ser único en sí y por sí mismaμὴ ἄλλο τι εἶναι τὸ αὐτὸ ἑαυτὸ κινοῦν ἢ ψυχήν
que lo que se mueve a sí mismo no es otra cosa que el almaἀπεσκλήρυνεν τὰ τέκνα αὐτῆς ὥστε μὴ ἑαυτῇ
es cruel con sus hijos como si no fueran propios el avestruz
• c. compar. en una constr. c. valor intensivo
ἐγένοντο ... ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν
ellos se superaron a sí mismosπλουσιώτεροι ἑαυτῶν γιγνόμενοι
haciéndose más ricos de lo que eran antesθαρραλεώτεροί εἰσιν καὶ αὐτοὶ ἑαυτῶν
• c. sup.
τῇ δὲ αὐτὸ ἑωυτοῦ ἐστι μακρότατον
por donde alcanza su mayor extensión una cordillera
• neutr. plu. subst. τὰ ἑαυτά los propios intereses
τοῖς χρηστοῖσιν οὐ συμφέρον ἀμελέοντας τῶν ἑωυτῶν
• pero τὰ ἑαυτοῦ los propios bienes
ζῶν ἐν τοῖς ἑαυτοῦ
2 usado en lugar de ἐμαυτοῦ como pron. refl. de 1a pers. me, a mí mismo, de mí mismo
καθ' αὑτόν γ' οὐκ ἂν ἐξεύροις ἐμοὶ ἁμαρτίας ὄνειδος
en mí mismo no podrías encontrar una falta vergonzanteἐγνώκειν ... ῥῖψαι ἑαυτὸν ἐκ τοῦ ὄρους
tenía decidido tirarme desde el monte(πρεσβείας) τὰς μὲν καθ' ἑαυτόν, τὰς δὲ τοῖς ἀρίστοις ὑμῶν κοινωνῶν
• en lugar de ἡμῶν αὐτῶν nos, a nosotros mismos, de nosotros mismos
δεῖ ἡμᾶς ἀνερέσθαι ἑαυτούς
ἴστε ἡμᾶς ... τὰ κατὰ τὴν Φωκίδα ὑφ' ἑαυτοὺς πεποιημένους
sabéis que nosotros hemos sometido el territorio de Fócideστησόμεθα ἐφ' ἑαυτοῖς
δώσομεν ἑαυτούς
3 usado en lugar de σεαυτοῦ como pron. refl. de 2a pers. te, a ti mismo, de ti mismo
εἰ δ' ἐτητύμως μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα
pero si realmente conoces tu propio destino e.d. tu muerteσὺ ... κτείνασ' ἄνδρα τὸν αὑτῆς
• en lugar de ὑμῶν αὐτῶν vos, a vosotros mismos, de vosotros mismos
ὑμεῖς ... παντοίας ἤδη μούσης πειραθέντες καθ' ἑαυτούς
vosotros que habéis experimentado ya por vosotros mismos toda clase de poesíaοὓς ὑμεῖς ... ταῖς ἑαυτῶν ἀρεταῖς φεύγειν ἠναγκάσατε
4 uso recíproco entre sí, el uno al otro
καθ' αὑτοῖν ... λόγχας στήσαντ'
habiendo levantado sus lanzas el uno contra el otroθαρσήσαντες καὶ παρακελευόμενοι ἐν ἑαυτοῖς
•Combinación del pron. ἕ (cf. οὗ) y de αὐτός.
1. meestal derde pers. zichzelf:
2. soms ook eerste of tweede pers. mezelf, jezelf:
3. plur. soms recipr. elkaar:
4.
1) daß die Griechen, wenn das subj. scharf bestimmt ist, ἑαυτοῦ auch für die erste u. zweite Person des reflexivi gebrauchen. Dies ist bei Attikern, bes. im plur. nicht eben selten, wobei nach Hermann zu Soph. O.R. 707 u. Ar. Nub. 1459 gewöhnlich der Gegensatz der Personen mehr hervorgehoben wird ; zunächst scheint die kürzere Form für den Plural die Veranlassung zu diesem Gebrauch gewesen, für welchen allein Apollon. Synt. III.2.3 ihn gelten läßt, ἑαυτοὺς ὑβρίσαμεν, nicht ἑαυτὸν ὕβρισας ; vgl. Bernhardy synt. p. 272, der von Xen. u. Isocrat. den Gebrauch im sing. beginnen läßt ; δεῖ δέ με καὶ ὑπὲρ Λυκίνου ἀπολογήσασθαι, ἀλλʼ οὐχ ὑπὲρ αὑτοῦ μόνον Antipho 5.60 ; ἃ τοῖς αὑτοῦ παισὶν ἂν συμβουλεύσειας, τούτοις αὐτὸς ἐμμένειν ἀξίου Isocr. 2.38 ; παρέλιπον οἰκετῶν εἶναι στάσιν ἔνδον παρʼ ἑαυτῷ Men. bei Schol. Il. 21.389 ; εἰς πέλαγος ἑαυτὸν ἐμβαλεῖς γὰρ πραγμάτων id. Ath. XIII.559d ; γυμνοῦθʼ αὑτοὺς θᾶττον ἅπαντες Alexis ib. X.417e.
2) daß der plur. für ἀλλήλων, ἀλλήλοις steht, Her. 3.49 u. öfter bei den Attikern, z.B. Thuc. 4.25 ; Xen. Mem. 2.7.12, 3.5.16 ; πρὸς αὑτὰς πολλὰ λαλούσας Antiphan. Ath. X.450e ; vgl. Heind. Plat. Lys. 215b, Parm. 133b.
Strong 1438
1. prop, of 3rd person (Lat.
2. As reflexive 1st and 2nd pers. (so also freq. in cl., chiefly poetry), Mt 23:31, Mk 9:50, Ro 8:23, I Th 2:8, al.
3. In pl., for reciprocal pron., ἀλλήλων, -οις, -ους, of one another, etc.: Mt 21:38, Mk 16:3, Eph 5:19, al.
- Ireflex. Pron. of 3rd pers., Lat. sui, sibi, se, of himself, herself, itself, etc.; first in Hdt. and Attic; Hom. has ἕο αὐτοῦ, οἷ αὐτῷ, ἑ αὐτόν:—αὐτὸ ἐφʼ ἑαυτό itself by itself, absolutely, Plat.; so τὸ ἐφʼ ἑαυτόν Thuc.; αὐτὸ καθʼ αὑτό Plat.;— ἀφʼ ἑαυτοῦ of himself, Thuc., etc.; ἐν ἑαυτοῦ, ἐντὸς ἑαυτοῦ, Lat. sui compos:— παρʼ ἑαυτῷ at his own house, Xen.; often with comp. and Sup., ἐγένοντο ἀμείνονες αὐτοὶ ἑωυτῶν they surpassed themselves, Hdt.; πλουσιώτεροι ἑαυτῶν, i. e. continually richer, Thuc.
- IIin Attic αὑτοῦ, sometimes for 1st or 2nd pers., Aesch., Soph.
-
…εὐεργετεῖν τὴν μεγίστην εὐεργεσίαν, ὡς ἐγώ φημι, ἐνταῦθα ᾖα, ἐπιχειρῶν ἕκαστον ὑμῶν πείθειν μὴ πρότερον μήτε τῶν ἑαυτοῦ μηδενὸς ἐπιμελεῖσθαι πρὶν ἑαυτοῦ ἐπιμεληθείη ὅπως ὡς βέλτιστος καὶ φρονιμώτατος ἔσοιτο, μήτε τῶν τῆς πόλεως, πρὶν αὐτῆς τῆς…
Plato, Apology
-
…αὐτοὺς ἠλέουν, οὐ τῆς προτέρας ἔχθρας μεμνημένοι, ἀλλὰ τὴν παροῦσαν φιλίαν περὶ πολλοῦ ποιούμενοι πᾶσιν ἀνθρώποις φανερὰν τὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἐπεδείξαντο. ἐτόλμησαν γὰρ μεγάλην ποιοῦντες τὴν Ἑλλάδα οὐ μόνον ὑπὲρ τῆς αὑτῶν σωτηρίας κινδυνεύειν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ…
Lysias, Speeches
-
…, ὡς ἐγώ φημι, ἐνταῦθα ᾖα, ἐπιχειρῶν ἕκαστον ὑμῶν πείθειν μὴ πρότερον μήτε τῶν ἑαυτοῦ μηδενὸς ἐπιμελεῖσθαι πρὶν ἑαυτοῦ ἐπιμεληθείη ὅπως ὡς βέλτιστος καὶ φρονιμώτατος ἔσοιτο, μήτε τῶν τῆς πόλεως, πρὶν αὐτῆς τῆς πόλεως, τῶν τε…
Plato, Apology
-
…. οὐκοῦν καὶ ἀρετήν φαμέν τινα ψυχῆς εἶναι ; φαμέν. ἆρʼ οὖν ποτε, ὦ Θρασύμαχε, ψυχὴ τὰ αὑτῆς ἔργα εὖ ἀπεργάσεται στερομένη τῆς οἰκείας ἀρετῆς, ἢ ἀδύνατον ; ἀδύνατον. ἀνάγκη ἄρα κακῇ ψυχῇ κακῶς ἄρχειν καὶ…
Plato, Republic
-
…· ἐξαιτουμένου δὲ αὐτοὺς Εὐρυσθέως Ἀθηναῖοι οὐκ ἠθέλησαν ἐκδοῦναι, ἀλλὰ τὴν Ἡρακλέους ἀρετὴν μᾶλλον ᾐδοῦντο ἢ τὸν κίνδυνον τὸν ἑαυτῶν ἐφοβοῦντο, καὶ ἠξίουν ὑπὲρ τῶν ἀσθενεστέρων μετὰ τοῦ δικαίου διαμάχεσθαι μᾶλλον ἢ τοῖς δυναμένοις χαριζόμενοι τοὺς ὑπʼ ἐκείνων ἀδικουμένους…
Lysias, Speeches
-
…τῇ πόλει περιάπτειν, ὥστʼ ἄν τινα καὶ τῶν ξένων ὑπολαβεῖν ὅτι οἱ διαφέροντες Ἀθηναίων εἰς ἀρετήν, οὓς αὐτοὶ ἑαυτῶν ἔν τε ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἄλλαις τιμαῖς προκρίνουσιν, οὗτοι γυναικῶν οὐδὲν διαφέρουσιν. ταῦτα γάρ, ὦ ἄνδρες…
Plato, Apology
-
…ὅνπερ νυνδὴ ἔλεγον, τὸν μεγάλα δυνάμενον πλεονεκτεῖν · τοῦτον οὖν σκόπει, εἴπερ βούλει κρίνειν ὅσῳ μᾶλλον συμφέρει ἰδίᾳ αὑτῷ ἄδικον εἶναι ἢ τὸ δίκαιον. πάντων δὲ ῥᾷστα μαθήσῃ, ἐὰν ἐπὶ τὴν τελεωτάτην ἀδικίαν ἔλθῃς, ἣ τὸν…
Plato, Republic
-
…πολλοῦ ποιούμενοι πᾶσιν ἀνθρώποις φανερὰν τὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἐπεδείξαντο. ἐτόλμησαν γὰρ μεγάλην ποιοῦντες τὴν Ἑλλάδα οὐ μόνον ὑπὲρ τῆς αὑτῶν σωτηρίας κινδυνεύειν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῆς τῶν πολεμίων ἐλευθερίας ἀποθνῄσκειν · τοῖς γὰρ Λακεδαιμονίων συμμάχοις περὶ τῆς ἐκείνων ἐλευθερίας…
Lysias, Speeches
-
…, τοὺς φεύγοντας ἢ τοὺς ζητοῦντας καταλαβεῖν ; ἐγὼ μὲν γὰρ ἡγοῦμαι πᾶσιν εἶναι δῆλον ὅτι φεύγουσι μὲν οἱ περὶ αὑτῶν δεδιότες, διώκουσι δὲ οἱ βουλόμενοί τι ποιῆσαι κακόν. οὐ τοίνυν ταῦτα εἰκότα ; μέν ;, ἄλλως δὲ…
Lysias, Speeches
-
…ἀλλὰ γὰρ ὅπλα τῶν πολεμίων ; τοσαῦτα ; ἐσκύλευσαν ὅσα περ ὑμῶν ἀφείλοντο, ἀλλὰ τείχη τοιαῦτα εἷλον οἷα τῆς ἑαυτῶν πατρίδος κατέσκαψαν ; οἵτινες καὶ τὰ περὶ τὴν Ἀττικὴν φρούρια καθεῖλον, καὶ ὑμῖν ἐδήλωσαν ὅτι οὐδὲ τὸν Πειραιᾶ Λακεδαιμονίων…
Lysias, Speeches