ὀστρακηρός
ὀστρακηρός, of the nature of earthenware
ὀστρᾰκ-ηρός, ά, όν,
- of the nature of earthenware, [ζῷα] ὀ. testaceous animals, Arist. GA 763a30, PA 679b12, al.
ὀστρακηρός, ά, όν [ᾰκ] de la couleur d’un vase en terre cuite : ζῷα ὀστρακηρά, Arstt. H.A. 4, 4, 18, etc. animaux testacés.
Étym. ὄστρακον.
ὀστρακηρός, von der Art od. Beschaffenheit irdener Geschirre ; – ζῷα ὀστρακηρά, Schaltiere, Arist. H.A. 4.4.