ὀστράκινος
ὀστράκινος, earthen, of clay
ὀστρᾰκ-ῐνος, η, ον,
- earthen, made of clay, of vessels, Hp. Nat.Mul. 34, al., Pl.Com. 114, AP 7.645 (Crin.), 11.74 (Nicarch.), 2 Ep.Ti. 2.20, 2 Ep.Cor. 4.7, PLond. 3.1177.95 (ii A. D.).
- 2 like earthenware, ὀστράκινατὸ δέρμα, = ὀστρακόδερμα, v.l. in Luc. Lex. 6.
ὀστράκινος, η, ον [ᾰῐ]
1 de terre cuite, Hpc. 576, 45 ; Anth. 7, 645, etc. ||
2 semblable à de la vaisselle de terre, Luc. Lex. 6.
Étym. ὄστρακον.
ὀστράκινος, irden, tönern ; σκεύη, NT ; Luc. u. a.Sp., bes. von Geschirren, Töpfen u. dgl.
Strong 3749
made of clay, earthen: II Co 4:7, II Ti 2:20.†
en un recipiente de cerámica trae agua e introduce en ella lo triturado
pon debajo, en un plato nuevo de cerámica, una lámpara nueva encendida
ὀστράκινος
ὀστράκῐνος (ᾰ), η, ον
- earthen, of clay, Anth., NTest.