ὀστρακεύς
ὀστρακεύς, a potter
ὀστρᾰκ-εύς, έως, ὁ,
- potter, APl. 16.191 (Nicaen.).
ὀστρακεύς, έως (ὁ) [ᾰ] potier, A. Pl. 191.
Étym. ὄστρακον.
ὀστρακεύς, ὁ, der Verfertiger irdener Geschirre, Töpfer, Nicaenet. 2 (Plan. 191).
ὀστρακεύς
ὀστρᾰκεύς, έως, ὁ,
ὄστρακον
- a potter, Anth.