ὑπόχρεως
ὑπόχρεως, indebted, in debt; dependent
Could not find ὑπόχρεων in Logeion dictionaries.
ὑπόχρεων masculine genitive plural, feminine genitive plural, masculine accusative singular, neuter nominative singular, feminine accusative singular, neuter accusative singular of ὑπόχρεως
ὑπόχρεως, ων, gen. ω (masc. and fem.) BGU 239.5 (ii A. D.), PFlor. 86.13 (i A. D.): also ὑπόχρεος, ον, IG 2(2).1132.22 (Decr. Amphict., iii B. C.); gen. ου Sammelb. 4415.8 (ii A. D.): pl. ὑπό-χρεοι, -χρέους, Plb. 9.29.7, D.H. 4.10: (χρέος):—
- indebted, in debt, Ar. Nu. 242; ὁ δῆμος ὑ. τῶν πλουσίων in their debt, Plu. Sol. 13.
- 2 ὑ. τινί dependent upon him, Plb. 6.17.1, cf. 4.51.2.
- 3 of property, involved, encumbered, Is. 10.16, 17 (sed leg. ὑπέρχ-), D. 49.11, 50.61.
- 4 obliged, bound, c. gen., φιλίας καὶ χάριτος ὑ. bound by ties of love and favour past, Plu. Pomp. 76, cf. D.S. 19.44: also c. dat., ὑ. χάριτι Plb. 21.19.10, cf. 9.29.7.
ὑπό·χρεως, ως, ων, gén. ω (au pl. on emploie le préc.)
1 chargé de dettes, Ar. Nub. 242 ; en parl. des biens eux-mêmes, obéré, grevé, Dém. 1187, 18 ; 1225, 10 ; Is. 81, 21 et 26 ||
2 redevable, qui a des obligations à : τινι, Pol. 6, 17, 1, à qqn ; χάριτος, Plut. Pomp. 76 ; DS. 19, 44 ; ou χάριτι, Pol. 22, 2, 10, qui a une dette de reconnaissance.
Étym. ὑ. χρέος.
ὑπόχρεως, ων, gen. ω, verschuldet ; Ar. Nub. 242 ; κλῆρος Isae. 10.16 ; οὐσία ib. 17 ; im Ggstz von ἐλεύθερος Pol. 27.6.12 ; τῶν πλουσίων, Schuldner, Plut. Sol. 13. – Uebh. verpflichtet, verbindlich, ὑπόχρεως φιλίας καὶ χάριτος, wegen genossener Liebe u. Huld verpflichtet od. zu Liebe u. Dank verpflichtet, Plut. Pomp. 76 ; vgl. Pol. 4.51.2, 9.29.7 ; auch τῇ μεγίστῃ χάριτι γεγονότες ὑπόχρεοι ἐκείνοις, 22.2.10.
ὑπόχρεως
ὑπό-χρεως, ων,
χρέος
- 1indebted, in debt, Ar.; ὑπ. τινος his debtor, Plut.
- 2of property, involved, Lat. obaeratus, Dem.
- 3c. gen., ὑπ. φιλίας bound by ties of friendship, Plut.